Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

vrijdag 6 mei 2016

'Nothing' of: 'Something'

' ...Nothing...dus helemaal niets. Jullie zijn dus op geen enkele manier gesteund door de kerkleiding?'
' Geen trainingsprogramma gekregen... nothing..., geen enkele blijk van waardering ... nothing..., geen eten tussen de middag...nothing..., nooit enige vorm van reiskosten vergoeding ...nothing...'
'Toevallig kreeg ik via via een kopie van de rapportage die de trainers schreven, dan begrijp je meteen waarom opeens alle trainingen niet meer doorgingen'

De toon is gezet! We zijn op een motivatie en monitoring bezoek in een gemeente ruim anderhalf uur van de dichtst bijzijnde verharde weg. Dominee Hamer doet zijn naam eer aan en slaat meteen de spijker op zijn kop. In het werkgebied van zijn classis is hij de voorzitter. Vorig jaar zijn we daar gestart met het opleiden van trainers voor de basistraining aan kerkenraden. Tijdens een terugkomdag rapporteerden de trainers dat de lessen overal heel goed werden ontvangen, maar dat ze helaas niet gesteund werden door de kerkleiding. Letterlijk gaven ze bij iedere vraag aan met 'nothing' te zijn gesteund; geen reiskosten vergoeding, geen vrijwilligersvergoeding per les, geen lesmateriaal etc.
Behalve deze rapportage zagen we aan de data die we verzamelen ook dat de lessen na een half jaar halverwege waren gestopt. Voor ons een signaal om een afspraak te maken om te zien hoe we het weer vlot konden trekken met elkaar. Een veldbezoek is altijd motiverend, de mensen stellen het heel erg op prijs dat je de moeite neemt om hen in hun situatie op te zoeken, een poosje naast hen komt zitten om te luisteren hoe het gaat. We hadden ook kunnen bellen, en dat doen we ook geregeld. Maar met een bezoek raak je gemakkelijker tot de kern van waar het op vastzit, de hele groep van betrokkenen is dan bij elkaar. Alle predikanten, de trainers, de voorzitter van de classis en de commissie die de trainingen organiseert.



Onderweg wachtten twee predikanten ons op langs de kant van de weg. Ze wisten dat we daar langs zouden moeten rijden en maakten dankbaar gebruik van de lift. Eerst nog even op de foto voor een van de kerkjes van een gemeente waar een van hen predikant is.



Dominee Hamer (want dat is de betekenis van zijn naam in de lokale taal) heet ons welkom in de Manse (de pastorie). We wachten nog bijna twee uur tot ook de andere betrokkenen zijn gearriveerd, lopend, met de auto of met de fiets.



Doordat in ons gebied de regentijd heel lang heeft aangehouden zijn de wegen erg slecht en soms onbegaanbaar geworden. Ik loop nog even een rondje. Buiten ligt de maismeel te drogen waar we straks Nsima van gaan eten (soort puree) en de kookploeg is al druk in de weer achter de pastorie.



Verderop zie ik dat er allemaal kinderen buiten en in de kerk zijn. Het blijkt groep 5 te zijn van de plaatselijke basisschool. Ze hebben te weinig lokalen, dus krijgen zij les in de kerk. Je moet je voorstellen dat er meer dan 80 kinderen in een lokaal zitten, soms meer dan 100. Het is vandaag de schooltuin dag blijkbaar, want overal in het kerkportaal staan schoppen en schoffels. In de kerk-klas gaan wel netjes de schoenen uit.



De kinderen worden de kerk uitgestuurd en gaan onder een mangoboom verder. Zodat wij in de kerk onze vergadering kunnen houden.

We vragen per gemeente of de data die we hebben gekregen ook klopt. Op een paar kleine wijzigingen na kloppen onze gegevens over het aantal lessen en deelnemers per gemeente. Het blijkt dat inderdaad de lessen op een gegeven moment helemaal zijn gestopt. Mijn opvolger, dominee Victor Kapira heeft een goed gevoel om het wijs aan te pakken. Hij fluisterd mij in dat het niet ons probleem moet worden maar dat we moeten sturen hen zelf met oplossingen te laten komen.





Dan krijgt de voorzitter, dominee Hamer, het woord om te reageren op de stand van zaken. Zoals gezegd sloeg hij dus meteen de spijker op zijn kop. De trainers hebben iets gerapporteerd waar hij zich als leidinggevende helemaal niet in herkende. Het blijkt dat de trainers gefrustreerd waren dat ze het gevoel hadden een beetje gebruikt te worden. Lesgeven in een gemeente kost hen heel wat uren reizen, vaak te voet of per fiets. De beloofde vergoedingen door de classis kon vaak niet worden gegeven de eerste maanden. Ze waren er nog niet klaar voor. Sommige gemeenten voelden zich er schuldig over en lieten op het laatste moment een training dan niet doorgaan. Op een gegeven moment was er een kleine toelage beschikbaar vanuit de classis, maar de trainers hebben het niet gewaardeerd. De voorzitter is zichtbaar boos, met in het achterhoofd de rapportage van de trainers die hij had ingezien. Hij legt uit dat hij destijds besloot om het hele programma stop te zetten omdat er wel degelijk geprobeerd was om de trainers te steunen maar het blijkbaar niet was gewaardeerd. Onder het motto: 'jullie zeggen nothing te hebben gekregen aan ondersteuning, dan zal ik er voor zorgen dat er helemaal nothing meer gebeurd. Met een demonstratief gebaar gaat hij weer zitten.

We bedanken iedereen voor hun open bijdrage en vragen de aanwezigen om ideeën voor vebeteringen. Met elkaar besluiten ze dat het programma om kerkenraden te trainen ontzettend waardevol is en dat de ontstane situatie opgelost moet worden. Elke gemeente komt met een aantal ideeën. Heel sytstematisch is het allemaal niet en ik was bang dat er uiteindelijk geen blijvende oplossing zou komen. Daarom besluit ik de bijdragen samen te vatten. Vervolgens leg ik uit dat als elke gemeente zijn eigen oplossing gaat invullen voor het probleem er teveel verschillende werkwijzen zijn voor het programma. Ik stel voor om het (zoals ook bedoeld was) echt een programma van de hele classis te laten zijn. Als elke gemeente afdraagt aan de classis en het op de jaarlijkse begroting zet dan is een trainer vrij om gewoon overal les te geven, zonder zich zorgen te maken of er wel een reiskosten vergoeding zal zijn. Daarna richt ik me tot de voorzitter, die verrast is als blijkt dat ik weet wat zijn naam betekent: '...dominee Hamer, u heeft een hele krachtige naam! Met een hamer kunt u breken en bouwen. Volgens mij ligt de sleutel tot slagen van het programm bij u...' 
Dit brak de spanning en iedereen lachte mee.

De voorzitter pakte het heel sportief op en zei: ' We gaan nieuwe datums plannen en met elkaar om de tafel zitten om gezamenlijk afspraken te maken!

'Als we in de rapportage NOTHING veranderen in SOMETHING beloof ik dat we zullen bouwen en niet breken'. 



woensdag 23 maart 2016

Holy Week - Hope for the nations

De stille week voor Pasen wordt hier de Holy Week genoemd in Malawi.
Elke dag zijn er gebedsamenkomsten per wijk, diensten, koorzang en bijbellessen in de kerk.

De week begon al goed, hoopgevend! Op Palmzondag kwam de zondagsschool net als met de intocht in Jeruzalem met palmtakken zingend de kerk in. De preek ging over wat er werd gezongen: Hosanna. wat 'red ons toch / bevrijd ons' betekent. Uitzien naar de Messias die inderdaad alleen kan verlossen.

Op maandagmiddag trok de lucht dicht met zwaar onweer op komst.


 Net voordat overal in de wijken de prayers begonnen was daar ineens een prachtige regenboog boven de berg buiten het dorp te zien. Het bleef ook droog tot de avond, waardoor overal mensen in groepjes onder een mangoboom bijeen konden komen.



Wij lazen in onze wijk uit Markus 22 vers 15-19 waar Jezus de vloer aanveegt met alle regeltjes en oponthoud in het huis van Zijn Vader, waardoor mensen m.n. vreemdelingen gehinderd werden om te komen aanbidden.  We lazen daarbij ook uit Jesaja 56 vers 6-8

 6 En de vreemdelingen die zich bij de HEERE voegen
    om Hem te dienen en om de Naam van de HEERE lief te hebben,
        om Hem tot dienaren te zijn;
    allen die de sabbat in acht nemen, zodat zij hem niet ontheiligen,
    en die aan Mijn verbond vasthouden:
 7 hen zal Ik ook brengen naar Mijn heilige berg,
    en Ik zal hen verblijden in Mijn huis van gebed.
    Hun brandoffers en hun slachtoffers zullen welgevallig zijn op Mijn altaar.
    Want  Mijn huis zal een huis van gebed genoemd worden voor alle volken.
 8 De Heere HEERE,
    Die de verdrevenen uit Israël bijeenbrengt, spreekt:
    Ik zal er tot Hem nog meer bijeenbrengen,
    naast hen die al tot Hem bijeengebracht zijn.


Met het prachtige uitzicht op de regenboog nog op mijn netvlies lees je die woorden in een ander licht. Dat deze plaats een plaats van gebed mag zijn voor de volken! Hoop voor de volken! Dat is waar Jezus voor kwam. Daarom was Hij ook zo furieus dat er in de tempel zo veel drempels werden opgeworpen om te aanbidden. Dat had God nooit zo bedacht: geldwisseltafels en offerdieren verkoop in de tempel. Regeltjes hier en procedures daar; de vreemdelingen, de buitenstaanders liever niet ....
God wil juist dat alle mensen zich verblijden om in Zijn nabijheid te zijn.

God wilde onder de mensen zijn! De volken ontmoeten in Zijn tempel, Een plaats van aanbidding moest het zijn en hoop voor de volken. Alle obstakels om te aanbidden moeten weg. God doorbreekt de grenzen die door mensen zijn gemaakt. Jezus baande de weg, eerst in de tempel op de berg later op de heuvel buiten de stad. Het licht breekt door in hemelse kleuren.

De toegang is vrij door Golgotha. Op die heuvel buiten de stad gloort hoop voor alle volken.

Holy Week  - Hope for the nations

zaterdag 5 maart 2016

Bijbelclub

Als Anita en ik aan komen lopen komen er gelijk blij een paar kinderen op ons afgerend. Ze dragen graag onze tassen naar binnen of geven even een hand tot we binnen zijn. Het is vrijdag middag en we hebben onze wekelijkse bijbelclub op de blindenschool. We leven met de bijbelverhalen en teksten nu toe naar Pasen. De kinderen doen heel goed mee. Daarna gaan we kralen rijgen, met de duplo spelen of op het bord tekenen.

Een paar weken geleden weken geleden vertelden we op de zondagschool het verhaal van de blinde Bartimeus. De collecte hebben we toen bestemd voor de blindenschool. Daar is zeep en suiker voor gekocht. En een groepje kinderen van de zondagsschool mocht mee om het uit te delen en mee te doen met de club. Het was een mooi stukje zichtbaar maken van het Evangelie voor de kinderen.

Onder het spelen loop ik nog even naar buiten om te kijken naar de voortgang van de bouw van de watertank en nieuwe wasbakken. Deze gaan verbonden worden met een nieuwe waterput die geslagen is. Daarmee zullen ze gratis water krijgen en het water is er dan altijd!
Voor zo'n project heb je alleen wel heel veel geduld nodig...

Ik ga weer op het vrolijke gezang af. Zingen doen de kinderen altijd, En het klinkt geweldig. Dat is echt hun talent waarmee ze God groot mee maken.














donderdag 4 februari 2016

Gastblog

Voor de 2e keer naar Malawi was echt weer heel anders als de 1e keer. Er zijn weer andere dingen die je opvallen. Het was nu ook veel warmer als de 1e keer, een heel andere tijd van het jaar. We waren nu in de regentijd, met af en toe regen, maar tussendoor behoorlijk warm, soms wel 35 graden. Bijna de hele maand December met Kerst en ook met Oud en Nieuw zijn we in Malawi geweest. Dat was heel bijzonder om mee te maken.
We dachten Tjerk en Marieke en de kinderen later te ontmoeten in Malawi, omdat ze nog op vakantie waren in Zambia met andere GZB-ers naar een wildpark. Het was een grote verrassing toen ze ons ophaalden van het vliegveld.

De Kerstdagen waren we in Ekwendeni, waar we Kerst ook in de kerk vierden. De dienst begon al om half 8 ... Verschillende koortjes traden op. Het was een gezamenlijke viering, normaal is er een Engelse en een Tumbuka dienst na elkaar. Bijzonder om met elkaar de geloofsbelijdenis op te zeggen. Dat geeft verbondenheid over cultuur en taalgrens heen! Om je heen merk je aan helemaal niets dat het Kerstfeest was. Maar tijdens de dienst deed een koortje toch een poging wat Kerstgevoel in te brengen. Ze zongen een lied over het kind Jezus. Twee stoelen werden neergezet waarop 'Jozef' en 'Maria' plaatsnamen. Ze hielden een baby pop vast. Het koor danste en zong om hen heen als zogenaamde aanbidding voor het kind Jezus. Natuurlijk werden er zogenaamde cadeaus gegeven in glimmend papier. De collecte was ook anders als we gewend zijn. In Malawi gaan ze rij voor rij naar voren terwijl een koor een lied zingt. De collecte wordt voorin in manden gedaan. Na de dienst worden de gasten welkom geheten, die mogen dan naar voren gaan en zich voorstellen. Er wordt dan met je gebeden en de gemeente begroet je met drie keer klappen; in de naam van de Vader, Zoon en Heilige Geest. Deze dienst duurde bijna twee uur.
Later hebben we ook een avondmaal dienst meegemaakt. Ook weer heel bijzonder hoe dat in Malawi ingevuld wordt. Het viel ons op dat er heel veel dingen rommelig zijn en gaan in Malawi, maar de kerkdienst is heel ordelijk, er ging echt eerbied van uit. Mooi ook om met dezelfde woorden van Jezus Hem over de hele wereld te gedenken in het breken van het brood en het drinken van de wijn.

Verschillende mensen die we de eerste keer ontmoet hadden, zoals het personeel van Tjerk en Marieke, hebben we nu weer opgezocht. Dat was erg leuk.

Koos is een paar dagen met Tjerk op reis geweest naar het noorden, een prachtig gebied in de bergen bij Tanzania. Ze hebben daar verschillende trainers opgezocht die Tjerk heeft opgeleid. Ook stonden een paar vergaderingen met kerkenraden en classis op het programma, om hen te motiveren voor het belang van de toerusting van kerkenraden. Dat was erg geslaagd. De opvolger van Tjerk, dominee Victor Kapira, kon zo ook meer kennis maken met het werk om trainers en kerkenraden te begeleiden. Koos heeft zijn ervaring met video-interactie-begeleiding ingezet en alles vastgelegd op de film. Een aantal leermomenten daaruit zijn later besproken met ds Victor Kapira en Tjerk. Erg motiverend, leren van je sterke kanten en ontdekken van blinde vlekken.




Net voor ons vertrek naar Malawi had de TFC een hele leuke kaartenactie georganiseerd in Bleskensgraaf. Wij waren er getuige van toen de pakketten aankwamen met de post. Meer dan 120 kaarten, met beste wensen en mooie woorden als meeleven. Dit hebben ze enorm gewaardeerd. Uiteindelijk zijn er drie deuren in huis mee vol behangen!

Het was heerlijk om gewoon wat van het dagelijks leven mee te maken op de missiepost, heel ontspannen. Behalve een paar dagen en nachten aan het prachtige Lake Malawi hebben we het vooral gehouden op wat bezoekjes in de buurt en gewoon gezellig bij Tjerk en Marieke en de kleinkinderen zijn. Een oma die voorleest of een opa die een potje Stratego doet is toch wel heel leuk. We hebben nog de verjaardag van Boaz meegemaakt.





Oud en Nieuw hebben we gevierd op Mount Zomba. Dat is een prachtige berg in het zuiden van het land, waar je beneden op het stadje Zomba kijkt en op de achtergrond op het gebergte van de Mulanje op de grens met Mozambique.


Het was een mooie reis vanuit Ekwendeni langs het prachtige Lake Malawi, 630 km naar het zuiden. Je ziet dan onderweg ook de andere kant van Malawi, ontzettende armoede. Honderden kilometers aan een stuk hetzelfde tafereel: haveloze kinderen meestal op blote voeten, armetierige huisjes, hardwerkende vrouwen op het land, groepjes mensen onder een mango boom. Maar ook ontzettend veel mensen lopen, of met een fietstaxi op weg naar de markt verderop. Daar zitten dan veel vrouwen onder een afdakje op een rijtje. Ze verkopen bijna allemaal hetzelfde: tomaten, uien en kool, soms ook wat mango's. Veder overal half afgebouwde huizen van modderstenen en uitgestrekte landjes met mais, overal mais. Industrie zijn we al helemaal niet tegengekomen.




Veruit het grootste deel van de Malawianen heeft geen betaald werk, de meeste mensen zijn zelfvoorzienend, althans, dat proberen ze dan...
We hebben zelf meegemaakt hoe vaak de stroom uitvalt voor soms vele uren per dag. Dat helpt natuurlijk ook niet mee voor de economie van een land. Het is een straatarm land, waar je best een beetje triest van kan worden. Gelukkig gebeuren er ook mooie dingen, daar zijn we ook getuige van geweest.

Dit waren zomaar wat impressies, er valt natuurlijk veel meer te vertellen van 4 weken Malawi. Dit was om een indruk te geven van ons bezoek.We hebben vooral er erg van genoten om onze kinderen en kleinkinderen weer te zien na ruim 2 jaar. Daar gingen we natuurlijk vooral voor. Een goede tijd met elkaar gehad in een prachtig land met mooie mensen. En omdat we toch 'in de buurt waren' hebben we er ook nog een korte reis naar Zuid-Afrika aan vastgeplakt. Onvergetelijk!


woensdag 18 november 2015

Graduation Trainers

De trainers wisten dat ze aan het einde van hun opleiding een certificaat zouden krijgen, maar dat ze nog iets bijzonder mee zouden krijgen maakte hen toch wel heel nieuwsgierig.
Want voor in de kerk stond een tafel met daarop iets onder een kleed....
Sommige trainers hadden inmiddels thuis ook post ontvangen vanuit de Grote Kerk Gemeente in Zwolle. Daar hebben ze een actie op touw gezet waarbij gemeenteleden een trainer uit Malawi konden 'adopteren'. Hiermee is geld opgehaald om de trainers bij hun diplomering een bijzonder cadeau te geven: English Study Bible. Een prachtig cadeau wat enorm is gewaardeerd!

Tot 24 november is via deze link een korte documentaire te zien van het project
http://we.tl/U6IiYLpWfJ
Daarna is hij ook te vinden via www.gzb.nl

Hierbij een serie foto's van de Graduation Basic Elder School Trainers


Golf-Shirts met logo van de GZB + PKN Grote Kerkgemeente te Zwolle + de Presbyteriaanse Kerk van Malawi. Daarachter de ESV studiebijbels

 Arie vd Poel en Nico de Waal zijn als Guests of Honor, namens de GZB aanwezig

 Arie vd Poel spreekt de groep trainers en kerkleiding toe vanuit het Spreuken boek: '...the fear of the Lord is the beginning of all wisdom...'

GZB collega Martijn vd Boogaart laat zien dat er ontzettend veel is ontwikkeld op het gebied van toerusting in 4 jaar tijd. Er was voorheen geen materiaal en er waren geen mensen opgeleid tot trainers. Nu is er in de hele kerk hetzelfde materiaal en zijn er overal trainers beschikbaar om ouderlingen en diakenen toe te rusten.

Dominee Victor Kapira zal op termijn Tjerk opvolgen. Hij is deze maand begonnen aan zijn opleidingstraject, met name learning on the job

 Dan de uitreiking van de Certificaten + Studiebijbels + t-shirts

 Met dit shirt zijn de trainers herkenbaar als Presbytery Trainer

 Als je in Malawi iemand groet of feliciteerd dan geef je niet zomaar een handje! Dat gaat in drievoud.

 Alle trainers krijgen ook een persoonlijke kaart mee van de Grote Kerkgemeente uit Zwolle


Wij zien het samen wel zitten om de komende tijd het stokje over te dragen!

Deze feestelijke diplomering is een mijlpaal in de presbyteriaanse kerk van Malawi. Je vraagt je misschien af of er voorheen dan geen ouderlingen werden getraind. Zeker wel, elke predikant probeerde elk jaar invulling te geven aan the Elder School. En vanuit het departement voor toerusting in de kerk werden ook lessen verzorgd. Zowel de toerusting door de predikanten en vanuit het departement was heel sterk gebonden aan de persoon die de toerusting gaf. Er was geen materiaal voorhanden en ontwikkeld om er op een goede manier invulling aan te geven.
Dan is het goed om te weten dat in veruit de meeste kerkjes van de presbyteriaanse kerk geen vaste predikant is. Veruit het meeste werk in de kerk wordt gedaan door mensen die er nooit echt systematisch voor zijn toegerust.

Vanaf 2012 is er hard gewerkt aan de ontwikkeling modules voor de basis training voor ouderlingen en diakenen. Ik heb een groep mensen uit alle geledingen van de kerk bij elkaar gezet om na te denken over wat ouderlingen en diakenen minimaal moeten weten en waarin zij moeten worden toegerust. Deze mensen kozen de volgende onderwerpen: Leiderschap, Preken, Pastoraat, Bijbelkennis, Geestelijk leven, Evangelisatie & Discipelschap, Rentmeesterschap en financieel beheer, Gemeente groei en ontwikkeling, Kerkbestuur.
Met materiaal wat al wereldwijd is ontwikkeld zijn we deze onderwerpen gaan invullen en aanvullen. Na de presentaties van de onderwerpen werd dit door de groep besproken en van commentaar voorzien voor verbeteringen. Dit schrijven en herschrijven, plus het uitproberen in 22 gemeenten is een tijdrovende bezigheid geweest.

Daarna zijn uit alle 25 presbyteries (classis) trainers opgeleid om de ouderlingen en diakenen in hun werkgebied toe te rusten met de basis training: Basic Elder School.

Nu ze hun diploma hebben en een prachtig shirt, zullen ze nog meer worden herkend als trainers.
De studiebijbel zal hen zeker helpen om zich goed voor te bereiden!

Daags na de diplomering stond meneer Phiri (van den Berg) alweer voor een groep ouderlingen met een les over Rentmeesterschap. In vol ornaat met een prachtig herkenbaar t-shirt en de Studie Bijbel volop in gebruik! We zochten hem op met een delegatie van de GZB; Tijmen van Steeg (Financial Controller) en Nico de Waal (bestuur)


dinsdag 20 oktober 2015

If you want to grow...

Gisteren was het zondag. En op zondagochtend gaan we naar de kerk en de zondagsschool.
Om te groeien in geloof.  Daarom vertellen we bijbelverhalen. Leren we bijbelteksten en zingen we liederen. Soms vraag je je weleens af wat de kinderen ervan begrijpen. Hun Engels is niet altijd zo goed. Er bestaat geen kinderbijbel in het ChiTumbuka. En thuis word er lang niet altijd aan huisgodsdienst gedaan. Juist daarom is het zo belangrijk dat we zondagsschool doen. Om te groeien. Dus toch maar die verhalen vertellen. Het Verhaal moet verteld worden, aan de nieuwe generatie.
En het groeien? Dat doen we zelf niet. Dat is het werk van de Geest. En daarom mogen we groei verwachten!



Om 7.30 begint de Engelstalige kerkdienst al. Voor die tijd verzamelen we met de kinderen en nemen de vragen nog even door.

Het eerste half uur tot drie kwartier zijn we met z'n allen in de kerk.

De zondagschool gaat elke zondag naar voren om te vertellen waar het verhaal vorige week over ging, En om te bidden en te zingen.

Daarna gaan we naar de basisschool waar de zondagschool gehouden wordt. Er zijn 2 Engelse klassen en een heleboel Tumbuka klassen. We zijn heel blij met het flanellen bord, dat helpt om het verhaal zichtbaar te maken.


Lucas deelt potloden uit en blaadjes. Om het bijbelvers van de week op te schrijven.



"Read your bible, pray everyday. If you want to grow"