Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

zaterdag 25 februari 2012

Gesprekstof waard, een jaar gespaard, op de weg bewaard.

U zult wel denken: ´aparte titel, waar zou deze blog over gaan?´
 gesprekstof waard....gespaard...bewaard...


Het zijn wat steekwoorden over de afgelopen week.


De eerste ontmoetingen in trainingsverband met een groep kerkenraden tijdens een conferentie is al heel wat gespreksstof waard! Martijn vd Boogaart heeft met 2 collega´s een coferentie belegd om 3 kerkenraden een week lang te begeleiden bij het uitwerken van een beleidsplan. De trainingen waren afgewisseld met Bijbelstudie, gebed en zang. Zij moesten eerst grondig analyseren waar ze nu staan om vervolgens met elkaar te doordenken waar ze als gemeente voor willen staan en naar toe willen. Ik had het voorrecht om een dag met deze bevlogen mensen op te mogen trekken. Ik ben erg onder de indruk van hun liefde voor Christus en hun worstelingen voor Zijn gemeente. Deze kerkenraden wilden heel graag een stap verder gebracht worden en stonden erg open voor ieders inbreng !!
Martijn zal waarschijnlijk nog wel zijn verhaal doen op hun blog. Hoe deze gemeenten een pilot zijn van de synode om het later naar andere gemeentes te vertalen.
www.bewogenmetmalawi.blogspot.com
Hierbij vast een impressie.




Deze week mocht ik ook mijn verjaardag vieren (Tjerk), weer een jaar gespaard. Veel mensen hebben het met ons meegevierd al was dat dan meestal op afstand, door een mailtje of kaartje te sturen, te bellen of skypen. Leuk! Grappig om nu eens je verjaardag te vieren met zo'n 28 graden achter op de veranda in plaats van binnen te zitten met een dikke trui aan en de verwarming aan... Ja, de taart was lekker en de pannenkoeken ook!









Ter gelegenheid van mijn verjaardag zijn we vandaag (zaterdag) op weg gegaan naar een wildpark hier zo'n 2 uur rijden vandaan. We hebben -tot we een eigen auto hebben- een auto kunnen lenen van een collega uit Schotland. Hij heeft de afgelopen weken wat reparaties ondergaan om hem rijklaar te maken na een jaar stil gestaan te hebben... Het is een oud brikkie die aan alle kanten rammelt, maar beter iets dan niets dachten we.
Omdat het de hele afgelopen nachten hard heeft geregend waren we benieuwd of we wel helemaal tot aan het park zouden kunnen komen. Verder was het laatste stuk onverhard en omdat het dan in de regentijd erg slecht kan zijn hielden we een slag om de arm. In Rumphi aangekomen verlieten we de verharde weg en besloten we het na te gaan vragen bij een Nederlands stel die daar werkt op het Matunkha project. Zij adviseerden om het met deze auto niet te wagen. Voor de kinderen wel even een telleurstelling. Maar het ijsje en de Malawiaanse bolus maakten veel goed!











Op de terugweg langs prachtige bergen en wild stromende rivieren merkten we dat de auto kuren kreeg. Met moeite hielden we de auto nog recht op de weg en besloten we te stoppen om te checken wat er aan de hand was. We konden niet direct wat vinden en besloten langzaam verder te rijden. Bij de verharde weg aangekomen durfden we het eigenlijk niet aan om met het snellere verkeer mee te rijden. De achterband vertoonde barsten waar allemaal ijzerdraadjes uit staken. In de achterbak lag wel een reservewiel maar de krik bleek kapot te zijn. We besloten langs de kant te parkeren en te bidden om Gods leiding en om veilig thuis te kunnen komen. Na een kort gebed zagen we een auto achter ons van de MTL, de Malawiaanse Telefoon Maatschappij. Ik herkende direct de chauffeur als de monteur die bij ons thuis het ADSL had aangelegd. `heb je pech?´ vroeg hij uit zijn raampje. Terwijl hij mij zijn krik uitleende en wat handige jongens erbij riep heb ik hen verteld dat hij voor ons een gebedsverhoring was. ´God knows what we need´ was zijn antwoord.
Een kwartier voordat we thuis kwamen werden we nog overvallen door een ware hoosbui, na wat angstige momenten - want de ruitenwissers bleken ook niet te zijn wat het moet zijn - hebben we de auto veilig aan de kant gekregen en gewacht tot we veilig verder konden. Thuis aangekomen waren we net goed en wel aan het bijkomen toen we op grote weg met veel kabaal een auto hoorden crashen. Het bleek een minibus taxi te zijn. Wat er precies gebeurd is weten we nog niet, een man rende later voorbij met allemaal bloed op zijn kleren. Wat we wel weten is dat we absoluut vandaag bewaard zijn. Op sommige minibusjes zie je tekst ´God is in controll´ Ja, dat is zeker zo, maar wij hebben ook onze verantwoordelijkheid. Een stevige auto is -niet alleen vanwege de modderwegen- geen overbodige luxe. We hopen snel een goede auto te kunnen kopen.

* Onze nachtwaker wist later te melden: er bleken 2 chauffeurs van minibustaxi´s ruzie te hebben gehad en elkaar de weg afgesneden te hebben in volle vaart om als eerste bij volgende klanten te kunnen stoppen. Een busje ging op zijn kant, met als gevolg dat 2 mensen het niet hebben overleefd en anderen diverse verwondingen hadden. De chauffeurs bleven ongedeerd, maar werd wel meegenomen door de politie...*

5 opmerkingen:

  1. Wat een belevenissen, zeg! Een goede auto is dan toch wel zo fijn. Wij hebben afgelopen vrijdag een andere auto gekocht. De auto van Geurt begon ook mankementen te vertonen. De nieuwe auto voelt dan weer heel comfortabel aan. Hopelijk krijgen jullie ook snel een goed vervoersmiddel!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat dacht je van een Mitsubitsu Pajero 2001 ...

      Verwijderen
  2. Ha! Nog gefeliciteerd zeg! Wat een gedoe met zo'n auto. Voor ons is een invalles al improviseren, maar dit is wel ff andere koek.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tsja, als ik hier langs de kant van de weg sta, bel ik de ANWB... ;-) als we al aan de kant van de weg belanden...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wel even wat anders dan een dagje erop uit in Nederland. Ik denk wel dat je er weer even heel goed van bewust bent in wat voor welvaartsstaat we leven.
    Mooi dat jullie gebed zo snel verhoord werd. Ook een mooie les voor de kinderen. Afhankelijk zijn van God krijgt toch een hele andere betekenis in zulke omstandigheden.
    Ik voel me bijna schuldig om mijn nieuwe auto. Mijn Nissan had nog best mee gekund, al had het dan een lelijke deuk en was het 13 jaar oud.

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn als je wilt reageren op onze blogberichten.