Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

woensdag 28 maart 2012

Jesus is our Saviour and Lord

Zo! Dat is in ieder geval geen vage taal: Jezus is onze Redder en Heer.
Een belijdenis die iedereen mag horen - moet horen.
We leven toe naar Goede Vrijdag en Pasen. Dan is het in Nederland in veel kerken de gewoonte dat er belijdenisdiensten worden gehouden. Daar in de kerk belijden dan -veelal jonge - mensen publiekelijk dat Jezus hun Redder en Heer is. Dat ze Hem willen volgen in hun leven. Prachtige momenten zijn dat, iets waar je elk jaar weer naar uit kunt kijken. Dan staan daar soms tot je verrassing zomaar mensen bij waarvan je een jaar ervoor niet gedacht zou hebben dat ze tot deze belijdenis zouden komen. Maar God wist het toen al wel, Hij was al bezig om hem of haar te overtuigen van deze belijdenis. ´Gij zijt Mijn getuigen´ We mogen Jezus representeren in ons leven.
Een prachtig oud lied zingt er van: ´Leid mij Heer o machtig Heiland, door dit leven aan Uw hand´
Hier in Malawi belijden christenen het niet alleen in de kerk maar ook vrijmoedig daarbuiten.
De chauffeur van de vrachtwagen op de foto bracht bij ons een lading stenen om een terras aan te leggen. Hij hoopt dat er mensen zijn die langs de weg reageren op de tekst die op de vrachtwagen staat, dat het een aanleiding is tot een goed gesprek. In onze ogen misschien een beetje schreeuwerig. Het staat er dan toch maar: Jesus is our Saviour and Lord! ... en als je er nog over door wilt praten, dat kan altijd!
mail: tjerkmarieke-apenstaartje-gmail.com


dinsdag 20 maart 2012

Als het regent in de bergen

Als het regent in de bergen is de titel van een prachtig zendingsboek. Een biografie over het (gebeds)leven van James Fraser in China aan het begin van de 20e eeuw. In het Engels Mountainrain.

als het regent in de bergen...
Als ik naar de bergen kijk aan de andere kant van het dal dan denk ik vaak. ´wat zou daar zijn, wie wonen daar, hoe gaat het er daar aan toe in de kerk, welke mooie en moeilijke kanten kent het leven daar? Regen staat symbool voor zegen, zeker hier in Afrika waar de mensen in sterke mate afhankelijk zijn van de regen. Vooral als het een gestadige regen is, zo´n bui die lekker lang aanhoudt soms wel een hele nacht en een dag zonder onderbreking.
Als het regent in de bergen merk je het in de dalen de dagen erna! Modderstroompjes zoeken hun weg naar de laagst gelegen delen en overal zie je vers groen uit de rood-bruine aarde komen. De berghellingen zien er prachtig groen uit.
Binnenkort ga ik er opuit met Daniel, een Malawiaan uit onze wijk die ontwikkelingswerk doet in de afgelegen gebieden. Hij geeft voorlichting over hygiene en betere sanitair- en watervoorzieningen. Hij zal me een beetje wegwijs maken in de dorpen in de bergen. Daar waar echt hele arme gezinnen wonen, waar de kerk in de meeste gevallen geleid wordt door laaggeschoolde mensen. Zij verlangen om toegerust te worden om de Bijbel te kunnen uitleggen (en te lezen...)
Mooi als het regent in de bergen! Op bergen en in dalen, ja overal is God.
Vlak voordat we vertrokken naar Malawi was er iemand die met ons uit de bijbel las; Hoe lieflijk zijn op de bergen de voeten van hem die het goede boodschapt, die vrede laat horen, die een goede boodschap brengt van het goede, die heil laat horen. (Jesaja 52:7)
Nu we hier min of meer gesetteld zijn mogen we uitzien om met de goede boodschap er op uit te gaan!


Misschien ken je het boek en anders is het een aanrader. Via de website van de zendingsorganisatie OMF ook verkrijgbaar als docudrama (deels verteld en deels verfilmd).

woensdag 14 maart 2012

kruiwagen / container

´Meneer Efron, wilt u mij in de kruiwagen rijden?´ Efron onze tuinman verstaat geen woord NL maar heeft van zijn grote vriend Lucas maar een half woord nodig om te begrijpen wat hij bedoelt. Twee handen op een buik die twee. Hele dagen loopt Lucas om de tuinmannen heen, tegen de tijd dat hij echt in de weg begint te lopen verzinnen ze een klusje voor hem een stukje verderop. Maar af en toe een rondje in de kruiwagen is toch wel erg leuk tussendoor. Boaz wil dan niet achterblijven!!




Als we het hebben over een ´kruiwagen´ dan zijn onze tuinmannen dat ook voor ons in de contacten met de lokale bevolking. Zij weten precies wat je waar kunt verkrijgen en dat is reuze handig!
Afgelopen vrijdag heb ik ze meegenomen naar de stad Mzuzu, je had ze moeten zien zitten in de (leen)auto! Ik had gehoord dat er een plantenkwekerij moest zijn. Onze tuin is inmiddels al een heel stuk vlakker gemaakt en steenvrij, tijd om planten en gras te kopen! Vol overgave begonnen de tuinmannen aan de onderhandelingen met de eigenaresse. En ´meneer´ moest bepaalde planten echt niet kopen want die konden ze zo voor me in het bos vinden.
Met een wagen vol geurige (kruiden)planten en gras keerden we terug.
We waren de stad nog niet uit of we werden gebeld door de chauffeur van het verhuisbedrijf die onze langverwachte zeebagage uit NL zou komen afleveren! Hij meldde dat hij net de stad Mzuzu voorbij was en op weg was naar Ekwendeni... Hij reed dus achter ons! Langs de kant van de weg hebben we even op hem gewacht en 1 van de tuinmannen is met hen meegereden om de weg te wijzen. Wij zijn gauw vooruit gegaan om de auto leeg te gooien en te vertellen dat onze bagage nu dan toch echt eraan kwam. Half november ingepakt en verscheept... wat was iedereen blij zijn/haar eigen spulletjes weer te zien!!
Container op weg uit onze straat in NL naar Malawi ...



Daar is de container dan toch echt! Heel wat geregel en papierwerk ging er aan vooraf maar dan heb je wel wat...


Gelukkig was het tegen de middag en erg rustig buiten op straat, je voelt je toch niet lekker als iedereen staat te kijken naar al die spullen.
Binnen een paar minuten stonden al de dozen binnen in de kamer en konden we beginnen aan het uitpakken.

woonkamer stond vol met dozen, inmiddels zijn we aardig op orde

Neelke ziet na 4 mnd haar eigen versierde doos weer terug! Lucas is nog druk aan het zoeken naar zijn doos...

Voor zover we nu kunnen overzien is alles wat we ingepakt hadden ook daadwerkelijk goed en wel hier aangekomen. Vooral voor de kinderen is het een feest om hun eigen speelgoed terug te hebben.

Het gezicht van Lucas spreekt boekdelen! Inmiddels sjauwt hij zijn broertje Boaz regelmatig mee in de kiepwagen

Zo heb je in NL niets meer: geen eigen speelgoed, geen eigen bed, geen eigen auto, geen huis.... En zo heb je alles bijna weer, een aparte gewaarwording! Je went heel snel aan luxe maar konden gelukkig ook heel goed zonder al deze spullen.

maandag 12 maart 2012

Hout sprokkelen


Ze liepen zomaar in de tuin. Hout te sprokkelen zodat er ´s avonds thuis gekookt kan worden. Waarschijnlijk worden ze er elke middag op uit gestuurd. Blote voeten, zak mee en achter je aan naar huis slepen of je bindt het gewoon bij elkaar voor op je hoofd. Tsja, dat is toch een andere middag-invulling dan dat de kinderen uit Nederland  hebben...


En dan toch maar even een foto maken. Dat vinden ze erg leuk. Ze gaan en helemaal voor zitten en staan. Een hoop plezier als ik ze het resultaat op het fototoestel laat zien. Ze kunnen genieten van de kleine dingen, omdat het al snel bijzonder voor ze is.




En dan snel naar huis als er genoeg is voor het vuurtje van vanavond.