Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

vrijdag 31 augustus 2012

Wist je dat... (gastblog Jurian & Annette Bakker)


‘Boozie, helemaal in Afrika...’  Het begin van een liedje van Elly & Rikkert dat vaak aan staat in de auto van familie Visser. Meer dan een week hebben we met familie Visser helemaal in Afrika (Malawi) meegeleefd! Malawi heeft een onuitwisbare indruk bij ons achtergelaten. We hebben een ontzettend mooie tijd gehad en heel veel meegemaakt. Hier volgt zomaar een impressie van onze tijd hier.
Na een groepsreis door het zuiden van Malawi en het Luangwe Park in Zambia zijn we woensdag 22 augustus op weg gegaan naar famlilie Visser. Het eerste deel van onze reis met openbaar vervoer (mini-busjes) zo’n 250 km afgelegd. Dat was een belevenis op zich. Heup aan heup met z’n allen opgeprikt in het busje. Kippen, vis, alles gaat mee. Langs het Lake Malawi hadden we afgesproken waar we familie Visser zouden ontmoetten. Het was een goed weerzien! Na een frisse duik in het meer zijn we voor het invallen van het donker op weg naar huis gegaan. Daar stond Rianne ons op te wachten met zelfgebakken bolussen voor bij het avondeten.
De school was voor de kinderen weer begonnen evenals de werkzaamheden van Tjerk. Dit gaf mij (Jurian) wel gelegenheid om een dag mee te lopen. Afgelopen dinsdag zijn we met de directeur van het Lay Training Centre naar het hoge noorden van Malawi gereden. Na een tussenstop langs het meer waren we tegen acht uur in Nyungwe voor een afsluitende seminar. Bij het klaar zetten van de zaal druppelen de eerste mensen binnen. De ca. 30 mensen komen van dichtbij tot en met 18 km (meestal lopend!) van de kerkzaal waar de training plaats vindt. Nog even een bak melkthee met suiker in de pastorie gedaan. De training kan beginnen.


Na enkele liederen gezongen te hebben, wordt de training begonnen met een bijbelstudie vanuit Jozua 4. Als verwerking krijgt iedereen de opdracht om een herinneringssteen van papier op te schrijven waardoor het geloofsleven is gebouwd in de afgelopen trainingen. De stenen samen maken een vreugde-muur als getuigenis en bemoediging voor de gemeente. ‘s Middags het huiswerk doorgenomen en een inleiding op het boek van de Psalmen. Op de terugweg zijn verschillende mensen meegereden, inclusief een levende kip en een rijstbaal. Dankbaar om een dag mee te rijden en te kijken J.

Nog een aantal wist je datjes:

·         - wij het wel leuk vonden in Afrika

·         - Malawi een heel afwisselend landschap kent en dat na de meeste bergen ook weer dalen komen
·        - er ook Hollands eten te vinden was in de pot van familie Visser
·         - het verzamelde speelgoed goed is aangekomen voor de blindenschool
·         - de kids van de blindenschool nog op vakantie zijn en daarom de foto’s hiervan op een latere blog komen
·         - we met (zendings-)werkers en lokale mensen woensdagavond Bijbelstudie hebben gedaan waardoor de wereldwijde kerk in het klein zichtbaar wordt!
-    - dat het ook bemoedigend was nog een keer een Bijbelstudie te doen met een jong stel uit Malawi.


·       -   het reizen in Afrika veel tijd kost en je rekening moet houden met een lekke band (of twee tijdens de terugreis ....) e.d.
·       -  Livingstonia bijzondere stenen heeft waarmee je goed kunt beeldhouwen
·        -  Livingstonia vernoemd is naar David Livingstone, de eerste zendeling in Malawi / Zambia



·        -  in Afrika alles anders gaat als dat je gepland / afgesproken / of gedacht had... en je dus flexibel moet zijn als elastiek
·       - je in de kerk in Ekwendeni halverwege de dienst krijgt opgedragen je mond minstens 2 inch open te doen bij het zingen..
·        -  de agregator voor het keyboard van het koor zo veel herrie maakte tijdens de dienst dat de dominee (zonder microfoon) niet meer verstaanbaar was
·         - we ons vanavond gedouched hebben met teiltjes koud water, dit een mooie afsluiting was van het afrikaanse leven hier
·         - fam Visser enorm moet bijkomen als wij vertrokken zijn.... bij zendingswerkers het kaarsje namelijk om 8 uur al uitgaat, en wij het elke avond laat maakten
·         - we het roerend met elkaar eens zijn dat we elkaar erg gaan missen!

 - Wist je dat we dit lied (ook al uit de auto) met ons meenemen naar NL
‘Higher than every mountain, His love is higher than every hill and deeper than I can see’

woensdag 15 augustus 2012

FOTO blog vakantie impressie

Weekendje weg met collega GZB-ers uit de regio.
Share and Prayer. Bemoedigend en gezellig!


kinderprogramma ´..5 broden en 2 vissen...´

potje boetseren in the pottery

zingen met de kinderen
---------------------------------------------------------------------------------------
Begin Juli vakantie gevierd met bezoek uit NL.

Onderweg vanaf vliegveld naar Ekwendeni kom je 
langs de 'olifant rots' 

Wij waren super blij met het bezoek ... en de slagroom!

en alle presentjes uit NL (bedankt!!)

JW speelt een spel met de kinderen van de blindenschool


Door een droge rivierbedding 
op weg naar de bwabwa-mountain




------------------------------------------------------------------------
Hoe leven de mensen in Malawi?
Dan moet je ze thuis opzoeken!
Bij tuinman Effron het laatste stukje mais helpen oogsten...

Op z'n Malawiaans dragen van een zak kolven

Daarna alles in de silo. Een dubbele oogst dit jaar!

Na gedane arbeid... heerlijk eten!

om je vingers bij af te likken!

Hier halen ze drinkwater, wassen ze zich 
en alle dieren van de boerderij doen hetzelfde....

------------------------------------------------------------------------
Zonsondergang achter ons huis op de Chinungu rots

-----------------------------------------------------------------------------------
 Op ruim 1700 m de top van de Hora-mountain

In de rotsspleten en grotten verborgen vroeger 
de Ngoni strijders zich. Helaas geen grottekeningen
gevonden, die daar wel ergens moeten zijn...



------------------------------------------------------------------------

Tenslotte hebben de kinderen nog een aantal weken vakantie.
Ze vermaken zich gelukkig meestal wel. 

Een Duckie (ook al uit NL) lezen
 in de klimboom als het warm is bijv.

Zonnebloem uit NL (bedankt!)

groenten uit eigen tuin.... lekker hoor!

Meedoen met de werkjes
van de Vakantie Bijbel Week. 
Dan nodig je natuurlijk je vrienden en vriendinnen uit!
(VBW Bleskensgraaf bedankt!!)
Kei-gaaf en Steengoed

woensdag 1 augustus 2012

Impressie kerkdienst Malawi, gastblog

 (gastblog Ria Terlouw, uit thuisgemeente Bleskensgraaf)


22 juli 2012         Om kwart over 7 stappen we  in de auto om naar Chibavi te rijden, een wijk van de stad Mzuzu. Tjerk is daar gevraagd om deze zondag de preek te houden in de Engelstalige kerkdienst die om  8 uur begint.  In de stad aangekomen stapt ouderling mr. Phiri in (meneer vd Berg, zouden we in NL zeggen).  Hij zal ons  de weg naar het kerkgebouw wijzen. Ondertussen vertelt Lucas (3) ons dat er in Malawi geen sneeuw is en dat je ook niet kunt schaatsen omdat hier geen schaatsschoenen zijn.
Als we om kwart voor 8 de kerk binnenkomen zien we de koster nog snel de laatste banken stofvrij maken. Het koor is al aanwezig en doet verwoede pogingen om een keyboard aan de praat te krijgen. Verder zijn er nog weinig mensen te bekennen. Langzaamaan komen er wat  kerkgangers. Iedereen die binnenkomt schuift aan in de bank waar al mensen zitten. Als de bank vol is, ga je pas in de volgende bank zitten. Een mooie manier die voorkomt dat er her en der in de kerk wat mensen zitten. Om ongeveer 10 over 8 begint de kerkdienst. Alleen de voorste banken zijn dan bezet. Is er in Malawi ook sprake van secularisatie?


In Malawi leidt een ouderling of predikant de orde van dienst. Rechts daarvan zit degene die de bijbellezingen verzorgt en links degene die preekt, daarnaast degene die de voorbede doet.
Er wordt gezongen. Door het koor op enthousiaste wijze (wel en niet met keyboard). Door de gemeente, a capella, meerstemmig.
Er wordt gebeden, waarbij de voorbede een duidelijke plaats inneemt.
Er wordt uit de Bijbel gelezen. Een Schriftlezing uit het Oude én Nieuwe Testament.
Er is een hele lange lijst met afkondigingen, die in mijn beleving voor de helft over ‘kwacha´s’  (Malawiaanse munteenheid) gaan. Tot ik me realiseer dat er hier geen kerkbode is waar giften en collectegeld verantwoord worden. 
Er wordt ruimte gegeven aan de kinderen van de zondagsschool die door een oude, vriendelijke zondagsschoolmeester wordt geleid. Een dertigtal kinderen komen naar voren. Hij stelt vragen aan de kinderen over de dingen die de vorige zondag besproken zijn (Matt. 6: 22 en 23). Het gaat over goede en slechte dingen doen.  De kinderen geven vrijmoedig antwoord voor een kerk die inmiddels voor de helft gevuld is!  Op de vraag hoe het komt dat kinderen wel eens vechten met elkaar zegt één van hen: ‘because we are sinners’ (omdat we zondaren zijn). Tenslotte bidt één van de kinderen  (!) voor de hele kerk in het Engels. Ik vraag me af of er in Nederland ook een kind die vrijmoedigheid zou hebben.
Er worden nieuwe mensen/ bezoekers voorgesteld. Malawianen zijn relatiegericht. Tijdens iedere kerkdienst wordt gevraagd aan mensen die nieuw zijn in de kerk om naar voren te komen en jezelf voor te stellen. Daarna wordt er voor je gebeden. Omdat er een vrij grote groep mensen voorin staat, stelt Tjerk ons in één keer voor: zichzelf en de kinderen Neelke, Aron, Lucas; Marieke en Boaz die thuisgebleven zijn;  Rianne die een jaar verblijft in Malawi, de ‘visitors’ Ditty, Ria en Jan-Willem. De naam van Jan-Willem zorgt voor hilariteit. Zijn familie gebruikt vaak de afkorting ‘JeWe’ wat heel erg lijkt op de Malawiaanse groet ‘yewo’.  Niemand in de kerk vergeet zijn naam meer….
Als het tijd is voor de preek wordt Tjerk uitgenodigd om de kansel op te gaan. Het is in de tussentijd 10 over half 10 geworden... Inmiddels zit de kerk helemaal vol! Ruim 600 mensen die het Woord gaan horen. Het wordt stil in de kerk, heel stil. De preek gaat over 1 Koningen 3. Over Salomo die de Heere liefhad maar niet perfect was. Hij krijgt de vraag voorgelegd van de Heere wat hij graag wil hebben Salamo kiest voor een verstandig hart. Letterlijk een ‘horend hart’. Gericht op de dingen van de Heere. Het belang van gebed en Bijbellezen wordt benadrukt. Dat zijn de middelen waardoor God wil spreken en Zijn wil bekend wil maken.  Het beeld wordt gebruikt van een dier dat in Malawi ook te vinden is: de bushbok. Een dier wat erg alert is op gevaar. Het spitst voortdurend de oren en is continu op zijn hoede. Maar die ook gericht is op het geluid van water. Daar is drinken, dat is leven. Iemand met een ‘horend hart’ lijkt op de bushbok. Bewust en alert op gevaren die afleiden van de wil van God. Maar ook verlangend en gericht op het Levende water.
Het is niet ongewoon om enige interactie te hebben tussen voorganger en gemeente. Als aan de orde komt dat je in de kerk wel heel geïnteresseerd kunt kijken en luisteren, maar ondertussen aan bijvoorbeeld voetbal denkt (iets wat erg populair is in Malawi) klinkt een instemmende reactie en gelach. Het wordt herkend….
Na afloop geeft de dominee van de gemeente direct een korte samenvatting en reactie op de gehouden preek.
Er wordt gecollecteerd. Op een bijzondere manier. Voorin de kerk staan twee ‘afwasteilen’. Een voor de gaven van de mannen en één voor de vrouwen. Wat de gedachtengang is van twee verschillende ‘collecteschalen’ is mij niet duidelijk. Heel de gemeente brengt zelf zijn/ haar gift naar voren. Dit gaat heel geordend. Er zijn twee diakenen die aanwijzen welke bank aan de beurt is om de gift te brengen. Op deze manier zie je welke mensen er in de kerk zijn. Ondertussen zingt het koor een lied over de keuze en wijsheid van Salomo.
Aan het einde van de dienst krijgen we de zegen mee.
Malawianen zijn relatiegericht en gastvrij. Dat  merken we ook na afloop van de dienst. We worden
uitgenodigd om nog even contact te hebben met de dominee van de gemeente. Onder het genot van een flesje cola of fanta en heel veel Malawiaanse koekjes spreken we nog even met elkaar. Dat de dominee al verwacht wordt in de Tumbukadienst die gelijk na de Engelse dienst plaatsheeft, geeft niet. Dat kan wel even wachten. De dominee schuift straks gewoon aan.  Dit kan allemaal in Malawi.
In de week die volgt op deze zondag zien wij op safari een bushbok. Scherp luisterend, alert op gevaar, gericht op water. Een aanschouwelijke les bij de preek. Het roept het gebed op om net als Salomo een horend hart te ontvangen. Steeds opnieuw. Om gericht te zijn en te blijven op God en Zijn wil. Op Hem die mensen opzoekt in Malawi, in Nederland en wereldwijd. Over relatiegerichtheid gesproken…

Ria Terlouw, Bleskengraaf