Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

woensdag 1 augustus 2012

Impressie kerkdienst Malawi, gastblog

 (gastblog Ria Terlouw, uit thuisgemeente Bleskensgraaf)


22 juli 2012         Om kwart over 7 stappen we  in de auto om naar Chibavi te rijden, een wijk van de stad Mzuzu. Tjerk is daar gevraagd om deze zondag de preek te houden in de Engelstalige kerkdienst die om  8 uur begint.  In de stad aangekomen stapt ouderling mr. Phiri in (meneer vd Berg, zouden we in NL zeggen).  Hij zal ons  de weg naar het kerkgebouw wijzen. Ondertussen vertelt Lucas (3) ons dat er in Malawi geen sneeuw is en dat je ook niet kunt schaatsen omdat hier geen schaatsschoenen zijn.
Als we om kwart voor 8 de kerk binnenkomen zien we de koster nog snel de laatste banken stofvrij maken. Het koor is al aanwezig en doet verwoede pogingen om een keyboard aan de praat te krijgen. Verder zijn er nog weinig mensen te bekennen. Langzaamaan komen er wat  kerkgangers. Iedereen die binnenkomt schuift aan in de bank waar al mensen zitten. Als de bank vol is, ga je pas in de volgende bank zitten. Een mooie manier die voorkomt dat er her en der in de kerk wat mensen zitten. Om ongeveer 10 over 8 begint de kerkdienst. Alleen de voorste banken zijn dan bezet. Is er in Malawi ook sprake van secularisatie?


In Malawi leidt een ouderling of predikant de orde van dienst. Rechts daarvan zit degene die de bijbellezingen verzorgt en links degene die preekt, daarnaast degene die de voorbede doet.
Er wordt gezongen. Door het koor op enthousiaste wijze (wel en niet met keyboard). Door de gemeente, a capella, meerstemmig.
Er wordt gebeden, waarbij de voorbede een duidelijke plaats inneemt.
Er wordt uit de Bijbel gelezen. Een Schriftlezing uit het Oude én Nieuwe Testament.
Er is een hele lange lijst met afkondigingen, die in mijn beleving voor de helft over ‘kwacha´s’  (Malawiaanse munteenheid) gaan. Tot ik me realiseer dat er hier geen kerkbode is waar giften en collectegeld verantwoord worden. 
Er wordt ruimte gegeven aan de kinderen van de zondagsschool die door een oude, vriendelijke zondagsschoolmeester wordt geleid. Een dertigtal kinderen komen naar voren. Hij stelt vragen aan de kinderen over de dingen die de vorige zondag besproken zijn (Matt. 6: 22 en 23). Het gaat over goede en slechte dingen doen.  De kinderen geven vrijmoedig antwoord voor een kerk die inmiddels voor de helft gevuld is!  Op de vraag hoe het komt dat kinderen wel eens vechten met elkaar zegt één van hen: ‘because we are sinners’ (omdat we zondaren zijn). Tenslotte bidt één van de kinderen  (!) voor de hele kerk in het Engels. Ik vraag me af of er in Nederland ook een kind die vrijmoedigheid zou hebben.
Er worden nieuwe mensen/ bezoekers voorgesteld. Malawianen zijn relatiegericht. Tijdens iedere kerkdienst wordt gevraagd aan mensen die nieuw zijn in de kerk om naar voren te komen en jezelf voor te stellen. Daarna wordt er voor je gebeden. Omdat er een vrij grote groep mensen voorin staat, stelt Tjerk ons in één keer voor: zichzelf en de kinderen Neelke, Aron, Lucas; Marieke en Boaz die thuisgebleven zijn;  Rianne die een jaar verblijft in Malawi, de ‘visitors’ Ditty, Ria en Jan-Willem. De naam van Jan-Willem zorgt voor hilariteit. Zijn familie gebruikt vaak de afkorting ‘JeWe’ wat heel erg lijkt op de Malawiaanse groet ‘yewo’.  Niemand in de kerk vergeet zijn naam meer….
Als het tijd is voor de preek wordt Tjerk uitgenodigd om de kansel op te gaan. Het is in de tussentijd 10 over half 10 geworden... Inmiddels zit de kerk helemaal vol! Ruim 600 mensen die het Woord gaan horen. Het wordt stil in de kerk, heel stil. De preek gaat over 1 Koningen 3. Over Salomo die de Heere liefhad maar niet perfect was. Hij krijgt de vraag voorgelegd van de Heere wat hij graag wil hebben Salamo kiest voor een verstandig hart. Letterlijk een ‘horend hart’. Gericht op de dingen van de Heere. Het belang van gebed en Bijbellezen wordt benadrukt. Dat zijn de middelen waardoor God wil spreken en Zijn wil bekend wil maken.  Het beeld wordt gebruikt van een dier dat in Malawi ook te vinden is: de bushbok. Een dier wat erg alert is op gevaar. Het spitst voortdurend de oren en is continu op zijn hoede. Maar die ook gericht is op het geluid van water. Daar is drinken, dat is leven. Iemand met een ‘horend hart’ lijkt op de bushbok. Bewust en alert op gevaren die afleiden van de wil van God. Maar ook verlangend en gericht op het Levende water.
Het is niet ongewoon om enige interactie te hebben tussen voorganger en gemeente. Als aan de orde komt dat je in de kerk wel heel geïnteresseerd kunt kijken en luisteren, maar ondertussen aan bijvoorbeeld voetbal denkt (iets wat erg populair is in Malawi) klinkt een instemmende reactie en gelach. Het wordt herkend….
Na afloop geeft de dominee van de gemeente direct een korte samenvatting en reactie op de gehouden preek.
Er wordt gecollecteerd. Op een bijzondere manier. Voorin de kerk staan twee ‘afwasteilen’. Een voor de gaven van de mannen en één voor de vrouwen. Wat de gedachtengang is van twee verschillende ‘collecteschalen’ is mij niet duidelijk. Heel de gemeente brengt zelf zijn/ haar gift naar voren. Dit gaat heel geordend. Er zijn twee diakenen die aanwijzen welke bank aan de beurt is om de gift te brengen. Op deze manier zie je welke mensen er in de kerk zijn. Ondertussen zingt het koor een lied over de keuze en wijsheid van Salomo.
Aan het einde van de dienst krijgen we de zegen mee.
Malawianen zijn relatiegericht en gastvrij. Dat  merken we ook na afloop van de dienst. We worden
uitgenodigd om nog even contact te hebben met de dominee van de gemeente. Onder het genot van een flesje cola of fanta en heel veel Malawiaanse koekjes spreken we nog even met elkaar. Dat de dominee al verwacht wordt in de Tumbukadienst die gelijk na de Engelse dienst plaatsheeft, geeft niet. Dat kan wel even wachten. De dominee schuift straks gewoon aan.  Dit kan allemaal in Malawi.
In de week die volgt op deze zondag zien wij op safari een bushbok. Scherp luisterend, alert op gevaar, gericht op water. Een aanschouwelijke les bij de preek. Het roept het gebed op om net als Salomo een horend hart te ontvangen. Steeds opnieuw. Om gericht te zijn en te blijven op God en Zijn wil. Op Hem die mensen opzoekt in Malawi, in Nederland en wereldwijd. Over relatiegerichtheid gesproken…

Ria Terlouw, Bleskengraaf

1 opmerking:

  1. Mooie om te lezen, we kunnen nog veel van onze mede-christenen leren, denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn als je wilt reageren op onze blogberichten.