Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

dinsdag 16 oktober 2012

´...dat heb jij voor Mij gedaan...´

Je kent misschien dit lied wel; ´...Ik was hongerig en jij gaf Mij te eten...´ (math. 25:31-46)
Het gaat over mensen die honger en dorst hebben, gevangen zijn, die ziek zijn, armen die geen geld voor goede kleren hebben, asielzoekers. De mensen aan de onderkant van de samenleving, die in deze wereld geen stem hebben, niet meetellen.

Maar God hoort hun stem, hun smekingen en ziet het verdriet. Het is de vraag of wij dat ook zien ..... en er iets mee doen.

Elke dag opnieuw liggen de woorden van dit lied hier bijna letterlijk op de stoep of komt voorbij op straat. Wat doet armoede en gebrokenheid met mensen? En wat doet rijkdom en voorspoed met je?




Zomaar een paar voorbeelden.
Vanmorgen om 6 uur deden we de gordijnen open en zagen een vrouw bij het hek zitten. We hebben even gewacht totdat onze tuinman er ook was, die goed Engels spreekt. Ons Tumbuka is nog niet zo goed om een heel gesprek te voeren. De vrouw vroeg geld om met haar tweeling die ziek was naar het ziekenhuis te kunnen en om medicijnen te kopen voor haar man die allemaal open wonden heeft.

Gisteren werden we gebeld of we een jongen die helemaal doorgedraaid was naar een psychiatrisch ziekenhuis in de stad wilden brengen. Hij was daar weggelopen en nam zijn medicijnen niet meer in, met als gevolg dat hij zich van alles verbeeldde. Hij dacht dat hij wel bij zijn vriend (met vrouw en 2 kinderen) in het 1 kamer appartement kon wonen. Ook zou hij de nieuwe president worden en zijn vriend kon dan zijn chauffeur en bodyguard worden. Na verschillende pogingen is het dan toch gelukt om hem op te laten nemen. Hij rende telkens weg. Als we hem al in de auto kregen sprong hij net voor het ziekenhuis uit de auto en nam een taxi en was dan weer een poosje onvindbaar. Uiteindelijk hebben we hem met hulp van twee agenten in het ziekenhuis gekregen. De intake duurde 4 uur en eerlijk gezegd had ik het wel een beetje gehad. Ik vond ook dat ik mijn tijd wel beter kon gebruiken. De jongen ging steeds drukker praten tot hij kalmerende medicatie kreeg. Hij gaf aan zich gevangen te voelen in zijn eigen lichaam, voelde zich door alles en iedereen opgejaagd. Toen we afscheid namen liep hij rustig naar zijn kamer en riep ons nog na; ´now I am at my place my friend´. In de hal van het ziekenhuis staat een prachtig houtsnijwerk met een afbeelding van de barmhartige Samaritaan. Daarbij stond de treffende tekst gegraveerd uit Mattheus 25 vers 40; die mijn dag weer helemaal goed maakte. ´..Truly, I say to you, as you did it to one of the least of these my brothers, you did it to me..´


Toen Ik ziek was ben jij mij komen helpen

Ik was gevangen jij ging niet bij Mij vandaan

En wat je ooit gedaan hebt aan de minste van Mijn broeders
Zegt Jezus
Dat heb jij aan Mij gedaan


Bijna elke dag staan er wel mensen op de veranda te wachten, kloppen op je deur of roepen bij het hek. Mensen met allemaal hun eigen verhaal. De een wil geld om naar een begrafenis te kunnen reizen, een ander vraagt een bijbaantje om het gezin te kunnen onderhouden. Anderen willen kunstmest om een grotere oogst van het land te kunnen halen, en de hongermaanden te verkorten. Weer een ander vraagt of hij wat koud water mag drinken uit de buitenkraan.

Ik was hongerig en jij gaf Mij te eten

Toen Ik dorst had bood je Mij je beker aan

En wat je ooit gedaan hebt aan de minste van Mijn broeders
Zegt Jezus
Dat heb jij aan Mij gedaan

Als Marieke de kinderen naar school brengt wordt ze regelmatig door passanten gevraagd of ze kleding mogen hebben voor zichzelf of hun kinderen. Soms vragen ze zelfs of ze niet dat vest mogen hebben die een van onze kinderen dan aan heeft. Dat verzin je toch niet? Wat doet armoede met je? En wat doet rijkdom met je? Er lopen hier nog veel mensen op blote voeten rond, zeker in de dorpen. Nu in de warme droge tijd gaat dat nog wel, maar het kan hier ook heel nat en (´s nachts) koud zijn!
Wat doe je met al die mensen aan je deur? Zie je ze als lastpakken? Nou, als je net de vijfde aanvraag ´afgehandeld´ hebt voelt dat wel eens zo... Toch moeten we naar deze mensen kijken zoals Jezus hen zag. Hij was met innerlijke ontferming over hen bewogen! En nog! Hoe lastig soms ook, we willen geloven dat al deze mensen op onze weg gebracht zijn. We kunnen ze minstens liefdevolle aandacht geven, een vriendelijk woord, een luisterend oor, onze tijd. En verder heel praktisch geven wat wijs is om te geven, soms is dat eten, soms zijn dat kleren of een beetje geld.

Toen Ik koud was gaf je Mij je eigen kleren

Ik was een vreemdeling jij liet Mij binnengaan

En wat je ooit gedaan hebt aan de minste van Mijn broeders
Zegt Jezus
Dat heb jij aan Mij gedaan