Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

donderdag 20 december 2012

Verwachting..!


`Het volk dat in duisternis wandelt zal een groot licht zien. Zij die wonen in het land van de schaduw van de dood, over hen zal een licht schijnen´. Jesaja 9:1

Als dat geen verwachting is! Wow, wat een belofte! We lezen aan tafel met elkaar de ´Jesse Tree Advent Celebration`. Elke avond , beginnend in Genesis, lezen we van de beloften  van de komende Messias. En hangen we een kaartje met een afbeelding behorend bij het bijbelgedeelte in de Jesse Tree. Zo leven we deze adventsweken -de eerste keer in Afrika- naar het komende Kerstfeest toe. 








Er is hier bijna niets dat erop wijst dat het bijna kerst is. Geen donkere dagen voor kerst. Geen uitgebreide folders van supermarkten door de bus. Geen kerstversiering overal. Geen concerten.
Maar wijst dat wel op kerst? We linken het wel vaak aan kerst, maar in de bijbel lezen we vanavond iets anders. ' Het volk dat in duisternis wandelt zal een groot licht zien' Dat wijst op kerst!!
Kijken we om ons heen dan zien we vaak nog zoveel duisternis. Geen donkere dagen voor kerst, maar duisternis in mensenlevens. Gebrokenheid in relaties, diepe armoede met alle gevolgen van dien, geestelijke donkerheid en angst.. Is dat advent?

We lezen verder in vers 5 ' Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op Zijn schouder'. Ja, toch advent! Want dat Kind is al voor ons geboren! We hoeven niet meer op Zijn komst te wachten. Hij is er al- God met ons- en heeft alles vervuld waar wij nu over lezen.
Licht in de duisternis. Dan mogen we verwachting hebben midden in de donkere dagen voor Kerst en kijken we met elkaar uit naar Zijn Komst. 

En lezen we verder in vers 6 ' Aan de uitbreiding van deze heerschappij en aan de vrede zal geen einde komen...' Weer zo'n belofte waar je toch blij van wordt?!






Wat de mensen hier doen nu deze adventsweken?
Hun stukjes land bewerken en zaaien. De verwachte regens -the  promising rains- zijn gevallen.   Toepasselijke naam deze tijd. En we bidden met elkaar om nog meer regens, zodat het zal gaan groeien en ze zullen kunnen oogsten op de juiste tijd. Verwachting..!





En we bidden om de beloofde zegen -the promising rains- van de Heilige Geest .
Verwachting dat het volk dat in duisternis wandelt een groot Licht zal zien.

'Want een Kind is ons geboren en een Zoon is ons gegeven!'


dinsdag 11 december 2012

Alle gekheid op een stokje

´wat is dat toch waar die jongens langs de kant van de weg mee staan te zwaaien?
We zijn op weg naar de hoofdstad Lilongwe als we jongens met ´iets´ op een stok zien zwaaien.  ´Het zijn half afgekloven muizen op een stokje´ antwoord ik. De kinderen geloven er niets van.


Later in het guesthouse vinden we een kookboek uit Malawi. Erg leuk om allerlei lokale gerechten hierin te lezen. En ja hoor, we vinden ook het recept voor geroosterde muizen op een stokje...



Nee, we hebben het niet geprobeerd ... we moesten nog rijden!
Er stonden nog meer lekkernijen in die we voor een volgende keer bewaren! De Romeinen hebben ons zoveel goeds gebracht, dus waarom zouden we niet van hen leren om muizen op het menu te zetten?! (lees hieronder en overtuig jezelf...)



zaterdag 1 december 2012

Levende stenen onder een mangoboom

Om 6 uur ´s ochtends sta ik met draaiende motor voor het huis van mijn directeur, ds. Mulagha. Hij en de voorzitter van de werkgroep, ds. Nkhonjera gaan met mij mee naar Livingstonia, een van de oudste missieposten van Malawi.
Voor we vertrekken gaan we in gebed en vragen om ´traveling mercies´. De drie wrakken van gecrashte vrachtwagens in de bergpas waar we over moeten spreken wat dat betreft boekdelen.

We besluiten om op de heenweg de ´achterdeur´ van Livingstonia te nemen. Een rit die ons off-the-road naar het bergplateau van Livingstonia brengt. Schitterende vergezichten en pittoreske dorpjes krijgen we onderweg voorgeschoteld. Ondertussen krijg ik een lesje kerkgeschiedenis van mijn reisgenoten die bij elk dorpje dat we passeren wel een verhaal hebben.

´Als je hier zou stoppen en dat dorpje daar op die berghelling zou bezoeken dan tref je niemand aan.´ ´Hoezo?´ vraag ik. ´Omdat die mensen nogal schuw zijn, ze hebben het niet zo op vreemdelingen. Als ze mensen zien komen klimmen ze in de bomen of verschuilen zich in het bos´ ´Wat maakt hen dan zo bang?´ probeer ik door te vragen. ´Dit gebied staat bekend om de magie en verering van geesten van  voorouders enzo.´ 
We hebben het over een moeilijk toegankelijk dunbevolkt gebied waar onze kerk, Church of Central Africa Prebyterian, een paar preekplaatsen heeft. Jullie zullen begrijpen dat er gebed nodig is voor de evangelisten die hier werkzaam zijn. Dat er een doorbraak mag plaatsvinden van het Licht van God in de duisternis van dat gebied. Dat het daar ook Kerstfeest zal worden!


Uitzicht op Livingstonia Plateau

Uiteindelijk komen we op Livingstonia aan. Naar goede gewoonte rijden we gelijk door naar de pastorie. Buiten op de veranda staren de predikant en scriba van de missiepost ons met verbaasde blikken aan.
´Natuurlijk heel aardig dat jullie ons komen ophalen, we hadden sowieso nog geen vervoer, maar de vergadering hebben we voor de handigheid in een kerkje beneden aan de berg bij het meer gepland. De meeste deelnemers komen uit het dal bij de kust..... vandaar dat we de locatie nog even gewijzigd hebben. .. o, jullie wisten dit niet?´

Wij rijden nu met een auto vol mensen aan de andere kant van de berg 21 haarspeldbochten naar beneden. Een fantastische afdaling over een rotsachtige weggetje. Beneden bij het meer aangekomen vinden we de andere deelnemers naast een kerkje onder een mangoboom.





2 deelnemers hadden 4 uur gereisd...en daar rijden geen auto´s, dus lopend!

Ik presenteer de training die we Living Stones hebben genoemd, met een verwijzing naar 1 Petrus 2 en met een knipoog naar de missiepost Livingstonia en de eerste zendeling dr. Livingstone.


Levende Stenen onder een mangoboom

In deze en twee andere gemeenten zullen we de training uitproberen en op de voet volgen. Om daarna in alle gemeenten de ouderlingen en diakenen toe te kunnen rusten.
Zo willen we ze helpen om een preek voor te bereiden,  hoe ze leiding kunnen geven aan hun kerk, pastorale vaardigheden aanleren, praktische handreiking doen om te evangeliseren, jong-gelovigen te discipelen,  etc.

Na de Kerst hopen we de training af te hebben en te vertalen in de lokale taal. Wij zijn erg benieuwd  hoe deze training  vorm zal krijgen in de gemeenten!