Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

zaterdag 1 december 2012

Levende stenen onder een mangoboom

Om 6 uur ´s ochtends sta ik met draaiende motor voor het huis van mijn directeur, ds. Mulagha. Hij en de voorzitter van de werkgroep, ds. Nkhonjera gaan met mij mee naar Livingstonia, een van de oudste missieposten van Malawi.
Voor we vertrekken gaan we in gebed en vragen om ´traveling mercies´. De drie wrakken van gecrashte vrachtwagens in de bergpas waar we over moeten spreken wat dat betreft boekdelen.

We besluiten om op de heenweg de ´achterdeur´ van Livingstonia te nemen. Een rit die ons off-the-road naar het bergplateau van Livingstonia brengt. Schitterende vergezichten en pittoreske dorpjes krijgen we onderweg voorgeschoteld. Ondertussen krijg ik een lesje kerkgeschiedenis van mijn reisgenoten die bij elk dorpje dat we passeren wel een verhaal hebben.

´Als je hier zou stoppen en dat dorpje daar op die berghelling zou bezoeken dan tref je niemand aan.´ ´Hoezo?´ vraag ik. ´Omdat die mensen nogal schuw zijn, ze hebben het niet zo op vreemdelingen. Als ze mensen zien komen klimmen ze in de bomen of verschuilen zich in het bos´ ´Wat maakt hen dan zo bang?´ probeer ik door te vragen. ´Dit gebied staat bekend om de magie en verering van geesten van  voorouders enzo.´ 
We hebben het over een moeilijk toegankelijk dunbevolkt gebied waar onze kerk, Church of Central Africa Prebyterian, een paar preekplaatsen heeft. Jullie zullen begrijpen dat er gebed nodig is voor de evangelisten die hier werkzaam zijn. Dat er een doorbraak mag plaatsvinden van het Licht van God in de duisternis van dat gebied. Dat het daar ook Kerstfeest zal worden!


Uitzicht op Livingstonia Plateau

Uiteindelijk komen we op Livingstonia aan. Naar goede gewoonte rijden we gelijk door naar de pastorie. Buiten op de veranda staren de predikant en scriba van de missiepost ons met verbaasde blikken aan.
´Natuurlijk heel aardig dat jullie ons komen ophalen, we hadden sowieso nog geen vervoer, maar de vergadering hebben we voor de handigheid in een kerkje beneden aan de berg bij het meer gepland. De meeste deelnemers komen uit het dal bij de kust..... vandaar dat we de locatie nog even gewijzigd hebben. .. o, jullie wisten dit niet?´

Wij rijden nu met een auto vol mensen aan de andere kant van de berg 21 haarspeldbochten naar beneden. Een fantastische afdaling over een rotsachtige weggetje. Beneden bij het meer aangekomen vinden we de andere deelnemers naast een kerkje onder een mangoboom.





2 deelnemers hadden 4 uur gereisd...en daar rijden geen auto´s, dus lopend!

Ik presenteer de training die we Living Stones hebben genoemd, met een verwijzing naar 1 Petrus 2 en met een knipoog naar de missiepost Livingstonia en de eerste zendeling dr. Livingstone.


Levende Stenen onder een mangoboom

In deze en twee andere gemeenten zullen we de training uitproberen en op de voet volgen. Om daarna in alle gemeenten de ouderlingen en diakenen toe te kunnen rusten.
Zo willen we ze helpen om een preek voor te bereiden,  hoe ze leiding kunnen geven aan hun kerk, pastorale vaardigheden aanleren, praktische handreiking doen om te evangeliseren, jong-gelovigen te discipelen,  etc.

Na de Kerst hopen we de training af te hebben en te vertalen in de lokale taal. Wij zijn erg benieuwd  hoe deze training  vorm zal krijgen in de gemeenten!


2 opmerkingen:

  1. Boeiend om te lezen hoe het met je gaat Tjerk!
    De Heere zij met jullie.
    Groeten,
    Gerard

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel voor deze blog. Mooi om te lezen. Nou, ik heb het niet op haarspeldbochten ... Ik ben benieuwd wat voor tips je ze meegeeft wat betreft het omgaan met jong gelovigen.

    Zwartwit foto's zijn haast nog mooier als kleur!


    BeantwoordenVerwijderen

Fijn als je wilt reageren op onze blogberichten.