Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

maandag 18 februari 2013

Van baby Joy en een CD-opname

Elke dag vroegen de kinderen er wel naar. 'En is de baby er nog niet?'
Onze tuinman Efron en z'n vrouw verwachtten hun zesde kindje. Dit had hij ons verteld en dat is best bijzonder hier. Er wordt niet over zwangerschappen gepraat. Ook al is het te zien dat er een baby op komst is. De mensen hier praten daar niet over. Je hoort het vanzelf als er een baby is geboren. Na heel veel weken wachten was het dan toch zover. We werden gebeld met de vraag of Tjerk z'n vrouw naar het ziekenhuis wilde rijden omdat de baby snel zou komen. Dat scheelde toch zo'n drie kwartier lopen voor ze.
Twee dagen later kwam Efron ons blij vertellen dat het een meisje was en of Neelke de naam wilde geven. Ze had zo vaak gevraagd of de baby er al was... Neelke had een paar dagen de tijd om een naam te bedenken, want zaterdag zouden we op bezoek gaan. Ze heeft de naam helemaal zelf bedacht en was wel erg benieuwd of ze de naam mooi vonden. En ze was er erg trots op dat zij hier voor uit gekozen was.


         En dan komt de vraag:  hoe heet de baby? 'The name of the baby is Joy', aldus Neelke. Vreugde!

Natuurlijk wensen we Joy toe dat ze mag opgroeien tot vreugde van haar ouders en haar vreugde mag vinden in haar Schepper.



Verder zijn een groep kinderen van the School of the Blind bezig met een CD-opname.
Ze zingen erg graag en we wilden graag wat leuke dingen met ze doen. Het is zo mooi om te zien dat ze er trots op zijn dat ze dit kunnen! Hun lerares vertelde dat het gebeurd in Malawi (en dan vooral in de afgelegen dorpen) dat kinderen met een handicap, zoals blindheid, thuis zitten en niet naar school gaan omdat ouders of verzorgers zich voor ze schamen of denken dat ze niets kunnen. Hier zien we dus het tegendeel! De CD is in maart klaar en dan gaan we ze verkopen. We zijn heel benieuwd naar het resultaat.

Vanaf november zijn ze hard bezig geweest om alle liederen in te studeren. Dit wordt gedaan door Symon die we hier speciaal voor gevraagd hebben. De liederen heeft hij zelf gemaakt.

En dan is het zover...ze kunnen naar de studio, hier in Ekwendeni, voor de opnames.


De stemmen worden een voor een opgenomen...

Terwijl de rest geduldig op de stoep wacht op hun beurt. Dan is het natuurlijk extra gezellig als Boaz even een kijkje bij ze gaat nemen, want die kennen ze wel inmiddels.


woensdag 6 februari 2013

Dreams can become true

Een droom is uitgekomen!

Een poosje geleden sprak ik onze burgemeester/dominee van de missiepost. Ik vertelde hem dat ik een droom had. ´Dreams can become true´ antwoordde hij. Daarop vertelde ik hem dat mij was opgevallen dat er niet heel veel aan Bijbelonderwijs wordt gedaan voor volwassenen naast de zondagse kerkdienst. Het was mijn droom om in onze eigen gemeente een gemeenteschool te starten met wekelijkse Bijbelstudie en onderwijs.
Hij was gelijk enthousiast ´your dream will become true!´ en vroeg om een uitgewerkt idee aan te leveren ter bespreking met de kerkenraad. Natuurlijk had de dominee/burgemeester dit plan ook zelf kunnen bedenken en uitvoeren. Je moet begrijpen dat in deze cultuur relaties veel belangrijker zijn dan prestaties. Een dominee is hier vooral heel erg druk als pastor. Hij is meer herder dan leraar. Er zijn zo ontzettend veel begrafenissen, het leven is hier heel dun, de mensen beseffen ook veel meer hun sterfelijkheid als wij westerlingen.

de dominee leidt een van de groepjes in de bespreking

We hopen natuurlijk wel dat het onderwijs wat nu opgezet wordt ook echt iets van de gemeente wordt.
Van iemand in Nederland kreeg ik diezelfde avond nog een Engels (!) manuscript van een Bijbelstudiecursus (Geestelijke Groei) doorgemaild. Met dit materiaal hoef ik alleen nog maar een vertaalslag te maken naar de Afrikaanse context. We zien dit echt als een gift van boven!
Een voorstel was nu snel gemaakt en diezelfde week kregen we ´groen licht´ om te starten met de gemeenteschool. Maar ja, wat is eigenlijk je doelgroep en wanneer ga je dit dan plaats laten vinden? Dat is nog niet zo eenvoudig. Het eerste plan: ´s morgens van 6 tot half 8 - zodat daarna iedereen die werk heeft op tijd daar kan zijn - kwam er niet door. Want wil je de mensen bereiken die niet zo hoog opgeleid zijn of geen werk hebben dan is ´s morgens vroeg juist niet handig! Deze mensen gaan nu in de regentijd al bij zonsopkomst naar hun landje. Ze werken een paar uur voordat het te warm begint worden en gaan dan vaak tegen het einde van de middag nog even. Ok√©, dan doen we het ´s avonds dacht ik. Ook dat is niet zo eenvoudig werd mij verteld, want de meeste mensen hebben geen licht. Het is hier rond 6 uur donker. Veel durven het niet aan om halverwege de avond nog buiten te komen en bovendien is het voor hen al vroeg bedtijd. De mensen die naar de Internationale Bijbelkring komen elke woensdagavond (nee, wij kennen geen winterwerk-seizoen en zomerstop) zijn dus een uitzondering.
Na wat doorvragen blijkt dat het waarschijnlijk het beste zal zijn om aan het einde van de dag samen te komen tot ongeveer een half uur na zonsondergang.

een fiets parkeer je natuurlijk in de zaal 
en tuinstoelen zijn veel goedkoper dan houten stoelen.

Deze week hebben we de eerste bijeenkomst gehad. Een droom is uitgekomen!
Er waren 22 mensen, jong en oud, een mooie mix. De avond stond in het thema van het waarom van Bijbellezen en bestuderen. De opzet is eenvoudig. We beginnen met gebed en het zingen van wat Tumbuka liederen (en dat kunnen ze hoor!). Daarna lezen we een bijpassend Bijbelgedeelte bij het thema waar we kort iets over zeggen. Iedereen doet wat, zodat het echt een avond met en voor elkaar is! Daarna volgt een les, waarin we op zoek gaan naar wat de Bijbel ons aanreikt over het thema. Vervolgens gaan we in groepen uiteen om aan de hand van een aantal vragen verder van gedachten te wisselen. We sluiten de avond af met de mogelijkheid om iets te delen van wat je in deze Bijbelstudie is opgevallen en het zingen van wat liederen. Alle deelnemers krijgen een A-4tje mee met nog wat handreikingen voor persoonlijke Bijbelstudie thuis over hetzelfde thema.

De discussie wordt erg levendig als de vraag aan bod komt of de Bijbel alleen voldoende is of is er daarnaast nog meer nodig? In de Afrikaanse context heel relevant, want dromen en openbaringen zijn hier heel belangrijk en zogenaamde profeten hebben een grote invloed.

Vooraf en na afloop is het heel druk bij de boekentafel. We hebben wat Bijbels ingekocht en wat Bijbelstudieboekjes, een doos met pennen en wat kladblokjes etc. Alles ligt er voor een zacht prijsje zodat het voor de meesten betaalbaar wordt om iets aan te schaffen. Het is hier absoluut geen leescultuur, maar er is ook ontzettend weinig voorhanden aan leesboeken en studieboeken. Een groot deel van de mensen in onze kerk heeft niet eens 1 Bijbel thuis. En hoeveel Bijbels liggen er bij ons thuis in huis? ...
Dit is gelijk ook de reden dat het helaas vaak waar is wat over de kerk in Afrika wordt gezegd:
De kerk is 100 mijlen breed en een paar inch diep.
En daar willen we heel graag iets aan doen! Doe je mee? Bidden jullie mee?!
En dan kunnen wij van hen leren om open, betrokken en enthousiast te zijn. En in het leven van alledag God nodig te hebben voor alles! Samen een veelkleurig geheel.