Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

zondag 31 maart 2013

Yesu wali kuwuka!

De Heere is waarlijk opgestaan!
Christenen over de hele wereld begroeten elkaar op Paasmorgen met deze woorden.
En zo ook hier in het Chi-Tumbuka. Een geweldige boodschap voor wie het maar horen wil!
Wat een boodschap van hoop hier in Malawi. Waar bijna dagelijks begrafenissen zijn en kinderen en jonge mensen sterven. Waar armoede, ziekte en dood het voor het zeggen schijnt te hebben. Wat een boodschap van hoop voor Nederland waar ook ziekte en dood is, waar de zin van het leven en bestaan wordt betwijfeld. Wat een boodschap van hoop in deze wereld waar zoveel gebeurt.


Voor onze kerk, de CCAP (Church of Central Africa Presbyterian), is Goede Vrijdag en Pasen het belangrijkste feest in de kerk, dat dan ook uitbundig gevierd wordt. Het begint al in de week voorafgaand aan Pasen. De Holy Week genoemd.
Van maandagmiddag tot en met donderdagmiddag zijn er elke middag gebedssamenkomsten per wijk.
Op vrijdagmorgen wordt begonnen met een dienst. Er worden maaltijden gekookt en mensen uit de omliggende dorpen kunnen  blijven slapen in de kerk en het gebouw ernaast. 
En dan maakt het niet zo uit of de diensten een uurtje later beginnen, mensen zijn er toch.... Voor ons niet-Afrikanen is het af en toe wat verwarrend. Het zou toch om 9 uur beginnen? En wanneer is de volgende dienst? Daar is geen eensluidend antwoord op te vinden in het dorp. En ja, wie vindt het erg als het wat uurtjes langer duurt. Tjerk ging vrijdagmorgen om 9 uur naar de dienst, die uiteindelijk om 10.15 uur begon, want de kerkenraad was nog aan het vergaderen. Er werden zo'n 80 volwassenen gedoopt of deden er belijdenis, er werd veel gezongen en uitgebreid gepreekt. Om half 2 was deze dienst afgelopen.... 
Het is mooi om te zien dat mensen deze dagen hier echt voor gereserveerd hebben. Je hoeft verder toch niets te doen? Verder is er een avond voor de jeugd om stil te staan bij kruis en opstanding. Zaterdag zijn er weer doopdiensten, dan voor kleine kinderen. En op Paasmorgen om 7 uur togen we als gezin naar de Engelse dienst. Een mooie dienst waarin het Paasevangelie mocht klinken en het avondmaal werd gevierd. We hoorden dat we -net als de vrouwen die naar het graf gingen- we ons wel zorgen kunnen maken voor sommige dingen, maar dat we dat aan God moeten overlaten. Zijn macht is altijd groter. En dat we net als de Emmaüsgangers Jezus thuis uit moeten nodigen en Hem Heere over heel ons leven laten zijn. Dan volgt er ook daadwerkelijk een ontmoeting met de Levende! Aan het eind van de dienst zit de kerk vol en als we naar buiten komen staan er weer honderden te wachten voor de Tumbuka-dienst. 
Tot slot is er zondagmiddag nog een dienst op de markt om met het Woord naar buiten te treden.


Ook thuis hebben we met de kinderen stil gestaan bij het lijden, sterven en de opstanding van onze Heere Jezus. Dat is zo mooi om te doen. Samen ons verheugen in Zijn daden.


We schreven op wat zonde is en plakten dat op een kruis. Zo moeten wij ook alle zonden bij Hem brengen en belijden. We leerden de tekst: "De straf die ons de vrede aanbrengt was op Hem" met gebaren.






En samen met de andere Nederlandse kinderen hier in Ekwendeni luisterden we naar het Paasverhaal uit de kinderbijbel, knutselden en zongen.
We bidden dat dit evangelie van het kruis en de opstanding vrucht mag dragen in Malawi, Nederland en over de hele aarde. Tot dat Hij komt.







dinsdag 12 maart 2013

Leren door te doen



De vrouw valt op haar knieën en buigt zich herhaaldelijk voorover terwijl ze zingt:

´... God is goed, God is goed, eindelijk mensen van de kerk die naar me omzien en me echt willen helpen...´ Aan het woord is een ´weduwe die in erbarmelijke omstandigheden leeft met haar kinderen.´ Tijdens de training van ouderlingen en diakenen oefenen de deelnemers door middel van rollenspellen verschillende pastorale vaardigheden. De andere deelnemers observeren aan de hand van de informatie uit de les wat er goed gaat en waar er eventueel anders gehandeld kan worden.

De hierboven geschetste situatie van de weduwe komt helaas hier heel veel voor. Maar hoe stelt de leiding van de kerk zich op in zulke situaties? Maken wij echt een verschil in deze wereld waar het een kwestie is van overleven en het recht van de sterkste geldt?




Pastoraat is een van de negen onderwerpen van de basistraining voor kerkenraden. De training is af en wordt nu onderwerp na onderwerp door een controlegroep bekeken en daarna vertaald in de lokale stamtalen.

Inmiddels zijn we begonnen om in 3 proefgemeenten, met in totaal 22 preekplaatsen, trainers op te leiden die de trainingen gaan verzorgen.

De trainers en een afvaardiging van hun begeleidingscommissie komen om de 3 maanden een week naar het trainingscentrum bij ons in Ekwendeni. Dan behandelen we telkens 3 nieuwe hoofdstukken die zij vervolgens gelijk erna in de praktijk kunnen brengen. Tussendoor monitoren we het proces door regelmatig een training bij te wonen en de kerkenraden die getraind worden te interviewen.

Waar nodig kunnen we dan nog wat bijstellen aan de training voordat deze in de hele synode aangeboden gaat worden.


Nu zijn deze trainers dus opgeleid om kerkenraden handreikingen te doen m.b.t. Leiderschap, Preekvoorbereiding & Pastoraat.

Het is een eerste aanzet per onderwerp. Elk onderwerp zal in een trainingsdag aan bod komen.

Jullie zullen begrijpen dat het enorm lastig is om keuzes te maken. Je kunt niet te diep in het onderwerp duiken en toch wil je ook niet oppervlakkig zijn. De spits van elk hoofdstuk moet dan ook heel praktisch zijn.

Het is ons verlangen om alle 9 onderwerpen ook nog  uit te werken in losse verdiepingscursussen. Zodat gemeenten die als module kunnen ´inkopen´ nadat de basistraining is gevolgd. Het onderwerp Preekvoorbereiding is inmiddels al af en vertaald. Hierbij hebben we dankbaar gebruik gemaakt van trainingsmateriaal van oud GZB collega ds. A. Visser. 




Alle trainers hebben ter motivatie een mountainbike meegekregen om de afstanden te overbruggen tussen de verschillende gemeenten die ze trainen. Soms is dat meer dan 25 km door bergachtig gebied, dan is een goede fiets geen overbodige luxe!









Het slagen van dit project van trainingen staat of valt met de laatste schakel, de trainers! Bidden jullie mee voor deze trainers en hun gemeenten?!