Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

maandag 22 april 2013

Er op uit...

De chauffeur van het hospital probeert het toch nog even. De zandbult nemen om een smal pad in te gaan die leidt naar een van de patiënten die we willen bezoeken. Maar helaas...een schurend geluid en de chauffeur besluit hem in z´n achteruit te laten zakken enons er vervolgens uit te laten. Zo gaan we lopend verder.
Op weg naar een patiënte die we als Palliative Care Team willen bezoeken...


En zo bereiken we te voet het huis van een oude mevrouw. Zij woont in bij haar schoondochter. Haar enige zoon is overleden. We schrikken als we haar zien. Ze ligt op een matje in een klein ´hokje´. Duidelijk ondervoed met wonden op haar armen. De vliegen zitten erop. Als we naar een muskietennet vragen blijkt die gewoon aanwezig te zijn. Al eerder uitgedeeld door het ziekenhuis. Er wordt gelijk werk van gemaakt en na een kwartiertje hangt het net. Ze vertelt nog niet gegeten te hebben. Gelukkig hebben we een zak Likuni Phala bij ons. Dit is maismeel en soyameel met toegevoegde vitaminen en mineralen. We delen dit uit aan alle patiënten van de Palliative Care, omdat bijna altijd de voedingstoestand niet goed is. De familie krijgt instructies hoe haar te verzorgen en we beloven over 2 weken terug te komen om te kijken hoe het met haar gaat. Op naar de volgende patiënt.




Soms gaan er ook buitenlandse studenten mee. Een hele ervaring voor ze! Wat gaat het er hier anders aan toe als in Nederland en andere westerse landen! We vertrekken vaak later. Halverwege te voet verder. Tja en dan even zoeken en navragen, want straten en huisnummers kennen ze hier niet. En dan de armoede waar je mee geconfronteerd wordt. De mogelijkheden die er voor ze zijn zijn vaak beperkt. Toch is het mooi om te zien hoe de verpleegkundigen en artsen echt tijd nemen voor deze mensen. Ze luisteren naar hun verhaal, de problemen waar ze tegen aanlopen. Er wordt gekeken naar alle aspecten die belangrijk voor de mensen zijn. En vaak wordt er ook met ze gebeden. De bijbel gaat open en er wordt gewezen naar Jezus, om in alle omstandigheden op Hem te vertrouwen. Eigenlijk heel bijzonder, terwijl je denkt uiteindelijk niet zo veel gedaan te hebben op zo´n morgen... Denken we soms niet te veel in aantallen?




Dat er ook uitzonderingen zijn bleek vandaag. Na uitgestapt te zijn en een stukje gelopen te hebben kwamen we op een erf met wat huizen. In het midden stond een gebouwtje. Het leek een beetje op een kerk. Een van de verpleegkundigen vertelde dat het een 'temple' is. Hier worden traditionele dansen gedanst en het traditionele Afrikaanse bijgeloof levend gehouden. De vrouw die we wilden bezoeken had op dat moment ook bezoekers die haar om het een of ander raad kwamen vragen. Nadat zij uit het huis kwamen gingen we zitten in de kamer. Maar de vrouw was heel duidelijk in haar houding. Het ging prima met haar en bezoek was niet nodig. Was ze bang voor haar 'handeltje' die niet samengaat met de werkwijze van het ziekenhuis? Of was ze bang dat haar omgeving zag dat er bezoek voor haar van het ziekenhuis was en mensen zouden vermoeden dat ze HIV positief is? Wij vervolgden in ieder geval onze weg weer naar de auto. De chauffeur stond geduldig te wachten.

We hebben als Palliative Care Team ook plannen voor een medicinale tuin. Omdat er niet altijd en niet alle medicijnen beschikbaar zijn in Malawi is het goed om ook te kijken wat we zelf kunnen maken. We zijn blij dat er op het terrein van het ziekenhuis een stuk grond beschikbaar is. Er staan zelfs al wat bomen die we kunnen gebruiken. Er wordt door de tuinman van het ziekenhuis druk gespit. Een heel karwei met de harde grond en in de hitte. Over twee weken krijgen we een training van drie dagen en hopen we zelf een deel van onze zalf en thee te gaan maken. Wordt vervolgd dus!







2 opmerkingen:

  1. Wat doen jullie toch een goed werk! Veel zegen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi!
    Dat is wel heel anders dan hier in Nederland!
    En dan zitten we hier te zeuren als we een half uur bij de dokter moeten wachten!!!

    O ja, Sanne gaat as vrijdagochtend tijdens de sponsoractie goed haar best doen, hoor!
    Hopelijk komt er zo veel geld binnen voor de School voor de Blinden in Malawi!
    Vieren jullie ook nog een beetje de kroonswisseling van Beatrix en Willem-Alexander???
    Of staat dit nu veel te ver van jullie af?

    Groetjes van Mieke, Piet en Sanne Korporaal.

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn als je wilt reageren op onze blogberichten.