Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

maandag 17 november 2014

On transfer

De maand november is elk jaar weer een onrustige maand hier in de kerk in Malawi. Behalve dat de begroting voor het volgende jaar wordt vastgelegd - en dat dus iedereen probeert om zijn ´ding´ in de kerk op de begroting te krijgen - is het ook de maand dat de dominees verhuisd worden die dit jaar on transfer zijn.

We hebben het dit jaar van dichtbij meegemaakt. Onze dominee had eind oktober al afscheid genomen en wachtte vanaf die dag op de verhuiswagen van de synode. Een vrachtwagen met grote open laadbak. Hij kreeg op woensdag te horen dat hij vrijdagmorgen om 5 uur klaar moest staan. Bij elke transfer die een predikant hier meemaak blijkt dat zijn huisraad steeds iets verder wordt gesloopt. Alles wordt zonder enige vorm van voorzichtigheid op de laadbak gezet, opgestapeld en dan met grote spanbanden en touwen flink aangesnoerd. Met alle gevolgen van dien voor de poten van de stoelen en tafels etc.
Wij kennen niet het beroepingssysteem zoals in Nederland. Hier wordt een predikant door de synode ergens geplaatst. Dat is dus een spannend moment op de laatste dag van de synodevergadering. Wie zal er dit jaar overgeplaatst worden. Het is wenselijk om in ieder geval ergens 4 jaar te dienen, in veel gevallen is dat maar drie of twee jaar en soms zelfs nog minder.
Toch gaan de predikantsgezinnen er flexibel mee om. Ze nemen het zoals het is.


Vandaag was ik met Ansgar Bosman, projecten begeleider van de GZB op werkbezoek, in Rumphi om een proeftraining te evalueren. De dominee daar, Wishart Mzembe, stond op de rol om bij ons in Ekwendeni te dienen. Hij kreeg gisterenavond een telefoontje dat hij en zijn gezin vandaag on transfer zou zijn. Bij aankomst stond de hele pastorie op de kop. Alles was van de muren gehaald en het meubilair stond in het midden van de kamer opgestapeld. Hij zag daardoor ook geen kans om de evaluatie vergadering bij te wonen. Hij kwam even naar buiten om de groep te begroeten en zich te verontschuldigen. Heel even zag ik hem met zijn ogen knipperen toen hij een van de deelnemers in het oog kreeg. Het ging om een voormalige General Secretary van onze synode. In de Malawiaanse cultuur speelt positie in de kerk en het tonen van respect een grote rol. Terwijl wij binnen in de kerk in groepen de training evalueerden is de dominee geholpen door een legertje vrijwilligers letterlijk alles weer wezen terugplaatsen in de woonkamer. Met de lunch deelde ik mee dat dit keer iedereen in de kerk zou blijven eten in verband met de verhuizing. Normaal gesproken worden genodigden uit respect in de pastorie uitgenodigd voor het eten. We wilden al gaan zitten aan een van de tafels toen we werden gewenkt om door te lopen naar de pastorie. Daar aangekomen stond dus alles weer zoals vanouds, puur en alleen omdat er een aantal zeer gerespecteerde mensen bij waren. Uiterlijk relaxed en met een grote glimlach ontving dominee Wishart Mzembe iedereen binnen voor de maaltijd. Alsof niet elk moment de verhuiswagen voor kon rijden...

Toen we uiteindelijk naar huis gingen werd bekend dat de verhuiswagen wat vertraging had opgelopen, er hing ´iets´ naar beneden onder de vrachtwagen. Het zou wel eens avond kunnen worden eer hij daadwerkelijk on transfer zou gaan naar Ekwendeni, en misschien zelfs pas de volgende dag. Misschien.....

Het kan natuurlijk altijd nog sterker. We hebben de afgelopen 10 dagen bezoek gehad van een GZB reis voor Nederlandse predikanten. Het was een heel mooi maar ook intensief programma . De hoofdmoot bestond uit twee keer een weekend in een gemeente zijn. Een unieke kans om het gemeenteleven in een zendingscontext van dichtbij mee te maken. Mensen in de ogen te zien, hen te spreken over hoe zij het geloof beleven en wat hen bezig houdt. Maar ook de projecten van de GZB waar wij bij betrokken zijn in uitvoering te zien. In tweetallen waren zij aan diverse gemeenten verbonden. Twee van hen gingen naar Mzimba waar in het tweede weekend dus ook ineens een verhuiswagen voor de deur stond. De nieuwe dominee arriveerde zowat gelijkertijd met hen. Terloops lieten de Nederlandse predikanten die dag zich ontvallen dat het wel heel aardig was om in een soor motel te slapen maar dat ze ook gerust bij iemand wilden logeren. Dat is natuurlijk ook een hele belevenis in Afrika. De dominee, die dus net on transfer was geweest bood gelijk aan dat zij dan wel erbij konden in de pastorie. De laatste dingen uitpakken en settelen kan natuurlijk ook ´gewoon´ een dag later.

Nu deze groep Nederlandse predikanten vannacht weer naar Nederland is vertrokken zijn zij ook min of meer on transfer. Van wat zij hier hebben opgemerkt en hebben beleefd zal straks ook op een bepaalde manier een transfer gemaakt worden. Benieuwd hoe flexibel, creatief en relaxed zij dit proces van de transfer straks oppakken. Het motto van de GZB is: Zending verbindt. In dit geval gingen er mensen uit Nederland inderdaad even voor on transfer om zo die verbindingen echt goed zichtbaar te maken. We zijn benieuwd om te zien waar die verbindingen toe leiden!

woensdag 12 november 2014

Een eigen bijbel

Afgelopen woensdag was het dan zover. Tijdens ons verlof is er vanuit Bleskensgraaf geld ingezameld om de vrijwilligers van de Palliative Care een eigen Bijbel te geven. Met de bedoeling dat zij dan ook weer uit kunnen delen vanuit het Woord als ze bij patiënten thuis op bezoek zijn. Deze vrijwilligers zijn heel belangrijk voor het team van de Palliative care en de patiënten. Per gebied is er een groep vrijwilligers; die in hun eigen omgeving mensen bezoeken die dat nodig hebben, ze praktisch helpen en contact onderhouden met het ziekenhuis. Als we op outreach gaan, gaat er zonodig een vrijwillger mee die de weg weet en de patiënt kent.Vaak zijn de patiënten ernstig ziek en wordt er ook met ze gelezen en gebeden.
Maar deze vrijwilligers zijn ook mensen die hard moeten werken op het land om in hun eigen onderhoud te voorzien. Geld om iets aan te schaffen is er bijna niet. Een Bijbel had dus lang niet iedereen.

Om 8 uur wordt iedereen verwacht en om kwart voor 10 is alles en iedereen zover...we gaan beginnen. Er wordt geopend met gebed. Iedereen vertelt waar hij of zij vandaan komt en hoeveel patiënten er in dat gebied zijn. Daarna word het onderwerp voeding besproken. Juist voor patiënten met HIV/aids en kanker is goede voeding met voldoende vitamines en eiwitten belangrijk voor hun weerstand.

 

 
 
 
 
Na de middagpauze worden de Bijbels uitgedeeld. De vrijwilligers beginnen spontaan te zingen met de Bijbels in de lucht. "Chiuta yiwemi..." God is goed.

 
 

Ze zijn er zichtbaar blij mee. We vragen hoeveel mensen er al thuis een eigen Bijbel hadden. Van de 44 aanwezigen hadden er 13 een eigen Bijbel. Het middagprogramma wordt ingevuld door de dominee van het ziekenhuis over het thema spiritual care. Ziekenzorg en geestelijke zorg gaan hier hand in hand. Er wordt gekeken naar de hele mens op medisch, geestelijk en pastoraal vlak. We heben een rollenspel en na de les worden er in groepjes vragen besproken.

 
 
 
Een geslaagde dag. We hopen dat de Bijbels en de trainingen tot zegen mogen zijn voor de vrijwilligers zelf en voor de patiënten die ze bezoeken.