Nieuwe blog via mail binnenkrijgen?

zaterdag 21 februari 2015

Elomy

Vrijdagochtend, de ochtend om op outreach te gaan voor Palliative Care. Een half uur nadat we eigenlijk weg zouden vertrekken we met de ambulance. De chauffeur, Joshua en ik. Joshua is de coordinator van de tienerclub voor tieners met HIV/aids. Met hem doe ik op donderdagochtend ook het kinderwerk in 'Wanangwaclinic', de kliniek voor mensen met HIV/aids.
We rijden eerst nog even naar de markt om een accu weg te brengen die gemaakt moet worden. Daarna gaan we richting een dorpje niet heel ver van Ekwendeni vandaan. Al snel verlaten we de verharde weg en hobbelen we verder. De weg is best aardig vergeleken bij andere stukken onverharde weg in de regentijd. Het is nu prachtig groen en het mais staat er goed bij.
En dan voorbij het centrum van het dorp met een paar winkeltjes en een maismolen arriveren we bij het huisje van Elomy's grootouders. We gaan op bezoek bij haar omdat ze ernstig ziek is. Elomy is 17 jaar, HIV-pos en wees. Daarom woont ze bij haar opa en oma. Helaas is er vorig jaar kanker bij haar geconstateerd en moest daarom haar been eraf. Ik zie nog voor me hoe ze twee weken na de beenamputatie al weer met 2 krukken op de tienerclub kwam.Altijd met een grote glimlach.
Zo kwam ze een paar weken geleden daar weer en toen zag Joshua dat haar wang abnormaal dik was en is ze naar de dokter gestuurd. Die vertelde dat de kanker uitgezaaid is door haar hele lichaam. Uitgebreide controles na kanker kennen ze hier niet zo en nu is het te ver uitgezaaid.

We stappen het huisje van oma binnen. Ontroerend hoe blij oma en dankbaar oma met onze komst is.
En daar ligt Elomy op bed. Ze komt overeind en dan is daar weer -voorzichtig- haar glimlach. Ze is net weer thuis nadat ze een week in het ziekenhuis in de stad heeft gelegen. We bekijken samen welke pijnmedicatie ze gebruikt en wat ze er nog bij kan hebben omdat ze toch nog behoorlijk wat pijn heeft. Ze krijgt een boorduursetje om zich wat te vermaken. We lezen uit Jesaja 43: " Ik heb u bij uw naam geroepen, u bent van Mij. Wanneer u zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn.." Ze moet er doorheen, maar God belooft erbij te zijn. Dan knielt oma neer bij het bed en neemt Joshua Elomy's hand in zijn hand. Hij zegt: zeg me maar na. En dan volgt er een gebed ,in het ChiTumbuka, die ze na zegt. Joshua bid vervolgens ook nog voor haar alleen.
Het is het enige wat we voor haar kunnen doen, maar wel het beste. Haar bij God brengen.

We laten ze weer achter, Elomy en haar oma, maar ze blijven nog wel even in onze gedachten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Fijn als je wilt reageren op onze blogberichten.